ΙΔΙΩΤΕΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ (Ή ΤΟ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ)-ΜΕΡΟΣ Γ

«Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο» (A. Einstein).
(Συνέχεια από το προηγούμενο).

ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ
Εκεί όμως, όπου η σχιζοφρένεια βρίσκεται στο μεγαλείο της, είναι στην προσπάθεια κωδικοποίησης και αποκωδικοποίησης των γραμμωτών κωδικών από άσχετους κληρικούς και μοναχούς (που δεν θεωρούμε, ότι τα ανακάλυψαν όλα αυτά, τα οποία παρουσιάζουν, δια της επιφοιτήσεως του αγίου Πνεύματος), αλλά και από αυτοδιαφημιζόμενους, ως σχετικούς επιστήμονες, οι οποίοι είτε χρησιμοποιούν δικής τους εφευρετικότητας κανόνες της μαθηματικής επιστήμης, είτε χρησιμοποιούν μεθόδους παραπλανητικές ή απατηλές, για να λύσουν, υποτίθεται, ένα μαθηματικό πρόβλημα, δηλ. στον αν υπάρχει ή όχι στους γραμμωτούς κωδικούς και στα τσιπς, ο αριθμός 666.

Η κωδικοποίηση, δια των λεγόμενων γραμμωτών κωδικών είναι μια από τις μεθόδους εισαγωγής πληροφοριών, επεξεργασίας τους και τελικά της διευκόλυνσης των πάσης φύσεως συναλλαγών. Τέτοιες τεχνικές είναι: Η χειροκίνητη μέθοδος εισαγωγής πληροφοριών (που τείνει να εγκαταλειφθεί), ο οπτικός αναγνώστης χαρακτήρων (όπως οι αριθμήσεις στο κάτω μέρος των λογαριασμών ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ κ.λπ.), η μαγνητική μελάνη (που χρησιμοποιείται στις τραπεζικές επιταγές), η μαγνητική ταινία (των πιστωτικών καρτών, που λειτουργεί με σωματίδια οξειδίου του σιδήρου, τα οποία αλλάζουν θέση με την επίδραση μαγνητικού πεδίου), η αναγνώριση φωνής (με περιορισμένη εφαρμογή), η οπτική ανίχνευση (για αυτόματο διαχωρισμό προϊόντων σε βιομηχανίες), η ταυτοποίηση μέσω ραδιοσυχνοτήτων (όπως για το μαρκάρισμα ζώων, με μικρή όμως χωρητικότητα δεδομένων), οι έξυπνες κάρτες (για τραπεζικές συναλλαγές ασφαλείας), το μικροτσίπ (ολοκληρωμένο κύκλωμα με τεράστιο όγκο πληροφοριών, που χρησιμοποιούν όλα τα ηλεκτρονικά μηχανήματα, κινητά τηλέφωνα, κάμερες, βιντεοκάμερες, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, υπολογιστές, βηματοδότες, τηλεκάρτες ΟΤΕ κ.ά.π.), ο γραμμωτός κωδικός (με ραβδώσεις άσπρες και μαύρες, που αντιστοιχούν σε ορισμένους αριθμούς και αναγνωρίζονται με ακτίνες laser (χρησιμοποιούνται σε εμπορικές εφαρμογές, ταυτότητες, βιομηχανικές εφαρμογές κ.π.ά.) και είναι μετεξέλιξη του ακουστικού κώδικα Morse, που χρησιμοποιείται στους ασυρμάτους.

Ειδικά, ο γραμμωτός κώδικας (bar code), ξεκίνησε να χρησιμοποιείται πριν 80 χρόνια και έχει πάρα πολλές μορφές, από τις οποίες οι περισσότερο σε χρήση είναι οι: UPC (στις ΗΠΑ), ΕΑΝ-13 (Ευρώπη), κώδικας Interleaved 2 of 5, κώδικας Codabar, κώδικας 93, κώδικας 128, κώδικας 49, κώδικας 16Κ, κώδικας PDF 417 κ.ά. Αυτοί όλοι, οι πολλαπλού πλάτους κωδικοί, λειτουργούν με μια μαθηματική σχέση (αλγόριθμο), στον οποίον ενυπάρχει ο παράγοντας n = αριθμός πλάτους γραμμών και διαστημάτων ενός χαρακτήρα και ο παράγοντας k = αριθμός γραμμών και διαστημάτων:

( n – 1 ) !
—————————–
( 2k -1) ! x ( n – 2k ) !

(άραγε, είναι γνωστό στους συνωμοσιολόγους μοναχούς, ο αλγόριθμος αυτός, όπου το σύμβολο του θαυμαστικού (!) δεν δείχνει θαυμασμό, αλλά στα Μαθηματικά είναι το γινόμενο αριθμών, όπως π.χ. ο 5 ! = 1x2x3x4x5 = 120 κ.λπ;).

Και τώρα λίγα λόγια για τα υπολογιστικά συστήματα, τα bar codes, τα chips και όλα τα σύγχρονα μηχανήματα αναγνώρισης πληροφοριών, τα οποία δεν λειτουργούν με το γνωστό μας δεκαδικό σύστημα αρίθμησης:

Οι αριθμοί που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή ζωή βασίζονται στον αριθμό δέκα: χρησιμοποιούμε το δεκαδικό αριθμητικό σύστημα, που χρησιμοποιεί δέκα σύμβολα, τα: 0, 1, 2, κ.ο.κ, μέχρι και το 9, και σχηματίζει όλους τους αριθμούς, χρησιμοποιώντας αυτά τα δέκα ψηφία. Όμως, επειδή δεν υπάρχει τίποτε το θεμελιώδες σ’ αυτό το δεκαδικό σύστημα, μπορούμε να βασίσουμε τους αριθμούς μας σε οκτώ σύμβολα ή σε τρία ή σε δυο. Η θεωρία των μαθηματικών και μερικά πρακτικά παραδείγματα δείχνουν, ότι μπορείτε να γράψετε τους ίδιους αριθμούς και να κάνετε τις ίδιες αριθμητικές πράξεις, σε οποιοδήποτε αριθμητικό σύστημα, άσχετα αν αυτό βασίζεται στο δέκα, το τρία ή το δυο. Η μαθηματική θεωρία των πληροφοριών, όμως, έχει αποδείξει, ότι δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε βάση μικρότερη από το δυο, το δυαδικό αριθμητικό σύστημα συλλαμβάνει την ουσία της ελάχιστης ποσότητας αυτού που λέμε πληροφορία.

Αυτό όμως είναι κάτι σαν το τυχερό μας άστρο. Είναι πολύ εύκολη η κατασκευή μιας μηχανής, ειδικά μιας ηλεκτρονικής μηχανής, που αναπαριστά ή προσομοιώνει τους δυαδικούς αριθμούς. Ένας δυαδικός αριθμός γράφεται με δυο σύμβολα, το 0 και το 1 (όπως ακριβώς οι δεκαδικοί αριθμοί γράφονται με δέκα σύμβολα, τα 0-9) και τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα -όπως οι διακόπτες- έχουν δυο φυσικές καταστάσεις: ένας διακόπτης μπορεί να είναι είτε κλειστός, είτε ανοικτός. Αν το καταλάβουμε αυτό, είναι εύκολο μετά να κάνουμε το άλμα με την φαντασία μας και να δούμε, ότι ένας διακόπτης δυο καταστάσεων μπορεί να αναπαραστήσει, να προσομοιώσει ή να μιμηθεί ένα δυαδικό 0 ή 1. Πράγματι, η σύνδεση είναι τόσο φυσική που σε πολλές ηλεκτρικές συσκευές θα δείτε το διακόπτη λειτουργίας να επιγράφεται με 0 και 1, εννοώντας κλειστή ή ανοικτή συσκευή αντίστοιχα.

Φυσικά, είναι ένα γιγάντιο βήμα από το να δούμε, ότι ένας διακόπτης ή η ύπαρξη ή μη ρεύματος σε έναν αγωγό μπορεί να αναπαραστήσει έναν αριθμό 0 ή 1, μέχρι το να δούμε έναν υπολογιστή που μπορεί να εκτελεί υπολογιστικά θαύματα. Είναι πράγματι τεράστιο βήμα. Δεν θα πρέπει όμως να είναι πολύ δύσκολο για μας να καταλάβουμε, πώς μπορεί να κατασκευαστεί αυτό το ηλεκτρονικό μοντέλο ενός απλού δυαδικού αριθμού ή κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι όπως η γνώση του ότι από την στιγμή που τα παιδιά μαθαίνουν να γράφουν απλές προτάσεις, όταν μεγαλώσουν θα γράφουν εκθέσεις, ειδικά συγγράμματα και βιβλία. Στο μεταξύ μεσολαβεί πολύ δουλειά και γίνονται ένα σωρό περίπλοκα βήματα, αλλά η βασική ιδέα, η βασική αρχή, είναι αρκετά σαφής.

Αυτό είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο κατασκευάζονται οι υπολογιστές μας. Οι πληροφορίες συμπεριλαμβανομένων των αριθμών και της αριθμητικής, μπορούν να αναπαριστάνονται σε δυαδική μορφή, τα δε ηλεκτρονικά εξαρτήματα, όπως οι διακόπτες δυο καταστάσεων είναι κατά βάση δυαδικά. Χρησιμοποιώντας διακόπτες και άλλα εξαρτήματα, μια ηλεκτρονική μηχανή μπορεί να μιμηθεί ή να προσομοιώσει αριθμούς ή άλλες μορφές πληροφοριών (Norton P. Εξερευνήστε τον ΙΒΜ PC, Αθήνα 1988, σελ. 27-29). Τα πιο εξελιγμένα συστήματα των υπερ-υπολογιστών μεγάλων ταχυτήτων χρησιμοποιούν άλλα συστήματα αρίθμησης, όπως το οκταδικό, δεκαεξαδικό κ.λπ.

Τα κατανοούν όλα τα ανωτέρω οι οσιώτατοι μοναχοί, που αντί να ασχοληθούν με την προσευχή, τη νηστεία, τις γονυκλισίες και τη νήψη ασχολούνται με τεχνολογικά θέματα και επιλύουν μαθηματικά προβλήματα, εκτός εάν έχουν διαφορετική εσωτερική πληροφόρηση; Πολύ αμφιβάλλουμε, καθότι όλοι αυτοί και άλλοι (και υποτίθεται επιστήμονες) προσπαθούν να βάλουν σε ένα αριθμητικό σύστημα, που λειτουργεί με δυο μόνον αριθμούς, τους 0 και 1, έναν άλλον αριθμό (τον 6), που δεν ανήκει στο σύστημα αυτό, αλλά σε ένα άλλο αριθμητικό σύστημα, που έχει δέκα αριθμούς 0,1,2,3……….9. Αυτό και εάν είναι πρωτάκουστο στη Μαθηματική Επιστήμη, παγκοσμίως. Είναι όντως μια παρανοϊκή προσπάθεια, που δυστυχώς βρήκε ευήκοα ώτα, μιας και προέρχεται από την επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος, σε μια σχιζοφρενή αιρετική!

Άραγε, γνωρίζουν όλοι αυτοί οι συνωμοσιολόγοι, ότι στο δυαδικό σύστημα, στο οποίο εργάζονται οι υπολογιστές, τα τσιπς και οι γραμμωτοί κωδικοί, ο αριθμός του ονόματος του Αντιχρίστου χξς΄ είναι ο: 1010011010, ενώ στο δεκαδικό σύστημα αρίθμησης, που χρησιμοποιείται στις καθημερινές απλές συναλλαγές, ο αριθμός χξς΄ είναι ο: 666; Αν λοιπόν κατορθώσει κάποιος να εισάγει στο δυαδικό αυτό σύστημα τον αριθμό 6 του δεκαδικού συστήματος και να το κάνει να δουλέψει, τότε τετραγωνίζει τον κύκλο και κερδίζει το Nobel!

Ειδικά, για τον γραμμωτό κωδικό ΕΑΝ-13, που χρησιμοποιείται ευρύτατα και χρησιμοποιεί το δυαδικό σύστημα αρίθμησης, η κωδικοποίηση γίνεται με αριθμούς και βοηθητικούς χαρακτήρες (οριοθέτες). Ο κωδικός αυτός χρησιμοποιεί τρεις οριοθέτες αρχής, μέσης και τέλους, καθότι δύναται να διαβαστεί από τον σαρωτή (scanner) και από τις δυο κατευθύνσεις. Περιλαμβάνει δυο τμήματα, το αριστερό με τρία αριθμητικά ψηφία, που κωδικοποιούν τη χώρα προέλευσης και τέσσερα ψηφία, που κωδικοποιούν τον κατασκευαστή και το δεξιό, με πέντε ψηφία, που κωδικοποιούν το προϊόν και ένα ψηφίο που είναι ψηφίο ελέγχου, σύνολο 13 ψηφία.

Στον κωδικό αυτό, οι αριθμητικοί χαρακτήρες παρίστανται με 7 λευκές και μαύρες γραμμές, όπου οι λευκές αντιπροσωπεύουν τον αριθμό 0 και οι μαύρες τον αριθμό 1. Οι τρεις οριοθέτες αποτελούνται και αυτοί από λευκές και μαύρες γραμμές, 3 για τον αριστερά οριοθέτη, 5 για τον μεσαίο οριοθέτη και 3 για τον δεξιά οριοθέτη. Άρα, εξ ορισμού, οι αριθμητικοί χαρακτήρες και οι οριοθέτες δεν έχουν το αυτό πλήθος γραμμών, καθότι οι τελευταίοι δεν είναι αριθμητικοί χαρακτήρες, αλλά βοηθητικοί χαρακτήρες. Όποιοι προσπαθούν να τους ταυτοποιήσουν με το ζόρι, απλώς εξαπατούν.

Στο συγκεκριμένο σύστημα ο αριθμός 6 συμβολίζεται με το: 1010000, ο αριστερός οριοθέτης με το: 101, ο μεσαίος με το: 01010 και ο δεξιός με το: 101. Αν βλέπετε καμία ταυτότητα ή ομοιότητα στα ανωτέρω μας το λέτε, εκτός αν προβείτε σε αλχημίες (τύπου Relfe), προσθέτοντας στους αριστερά και δεξιά οριοθέτες από τέσσερα μηδέν (0000) και στον μεσαίο άλλα δυο μηδέν (00), μετατοπίζοντας το ένα αρχικό μηδέν στο άλλο άκρο, ώστε με όλα αυτά τα τερτίπια να βγει ο: 1010000, δηλ. ο 6, όπως κάνουν πολλοί σοφολογιότατοι μοναχοί και ιερομόναχοι ειδικοί! Περιττό να προσθέσουμε, αλλά το κάνουμε, για να διαλύσουμε κάποιες απορίες, ότι ο σαρωτής βλέπει γραμμώσεις, που αντιπροσωπεύουν αριθμούς στο δυαδικό σύστημα και δεν βλέπει τους αριθμούς του δεκαδικού συστήματος, που βρίσκονται στο κάτω μέρος του κωδικού. Αυτούς τους τελευταίους, τους βλέπει το ανθρώπινο μάτι και τους χρησιμοποιεί, όταν ο σαρωτής δεν «βλέπει καλά» τις γραμμώσεις. Επομένως το ανθρώπινο μάτι βλέπει μόνο δεκαδικούς αριθμούς και όχι τις γραμμώσεις του δυαδικού συστήματος, που βλέπει μόνο το ηλεκτρονικό μάτι. Αυτά, για να μην μπερδεύονται οι ευλαβέστατοι ερευνητές!

Είπαμε παραπάνω, ότι ο σαρωτής βλέπει τις ραβδώσεις, λευκές και μαύρες. Όταν λέμε βλέπει, εννοούμε αποκωδικοποιεί, δηλ. μεταφράζει στο δεκαδικό σύστημα, αυτά που βλέπει στο δυαδικό. Πως γίνεται όμως αυτό; Για να γίνει αυτό μετράει τρεις παράγοντες: Τ1, Τ2, Ρ:

Παράγοντας Τ1 = αρχή πρώτης γραμμής, μέχρι αρχή δεύτερης γραμμής
Παράγοντας Τ2 = τέλος πρώτης γραμμής μέχρι τέλος δεύτερης γραμμής
Παράγοντας Ρ = αρχή του χαρακτήρα μέχρι αρχή επόμενου χαρακτήρα.
Σύμφωνα με τα δεδομένα του συστήματος οι παράγοντες αυτοί, για τους χαρακτήρες είναι:

Χαρακτήρας αριθμού 6: Τ1 = 2, Τ2 = 2, Ρ = 7
Αριστερός οριοθέτης : Τ1 = 2, Τ2 = 2, Ρ = 3
Μεσαίος οριοθέτης : Τ1 = 2, Τ2 = 2, Ρ = 5
Δεξιός οριοθέτης : Τ1 = 2, Τ2 = 2, Ρ = 3
(R. Palmer. The Bar Code Book, Peterborough, N.H. USA, 1991, σελ. 157).

Βλέπετε εσείς ταυτότητα ή έστω ομοιότητα; Όχι θα πείτε. Ναι, θα πουν οι ερευνητές ιερομόναχοι και οι διαστρεβλωτές επιστήμονες (χρησιμοποιούντες τη στρεβλωτική μέθοδο Relfe), ότι παραγνωρίζοντες τον παράγοντα Ρ, οι υπόλοιποι είναι ίδιοι, άρα οι οριοθέτες είναι 6. Μωρίας εγκώμιον, ιδιωτείας εγκώμιον, αυτοπροβολής εγκώμιον ή χρηματοθηρίας εγκώμιον;

ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙΣ

Από τις πολλές παραποιήσεις των γραμμωτών κωδικών, ξεχωρίζουμε δυο τις πιο κύριες, που έχουν δει το φως της δημοσιότητα και έχουν παρασύρει πολλούς συγγραφείς, κυρίως κληρικούς και μοναχούς:

1/ Ηλεκτρονική μελέτη

— Η πρώτη λευκή γραμμή αριστερά (των οριοθετών) και η τελευταία δεξιά συγχέονται με το λευκό περιθώριο.
— Όσον αφορά στο μεσαίο «βοηθητικό χαρακτήρα», αυτός αποτελεί συγχώνευση του αριστερού και του δεξιού «βοηθητικού χαρακτήρα».
— Η γραφική παράσταση της μεσαίας «μπάρας ασφαλείας» είναι το αποτέλεσμα αριστερής και δεξιάς γραφής των «βοηθητικών» χαρακτήρων ως εξής: 0101αριστερά, 1010 δεξιά και ο συμψηφισμός ως 01010
— Ο «βοηθητικός» αυτός «χαρακτήρας»
α/ εμφανίζει τέσσερις εναλλαγές άσπρου-μαύρου.
β/ η δεξιά «γραφή» του είναι αντίστροφη της αριστερής του γραφής.
γ/ η αριστερή απεικόνισή του είναι μονός αριθμός (0101), ενώ η δεξιά ζυγός (1010).
— Ο αριθμός, ο οποίος εκπληρώνει όλες τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις γραφής του γραμμωτού κώδικα ΕΑΝ-13 και είναι ο μόνος που συμπληρώνει τις τέσσερις εναλλαγές άσπρου-μαύρου σε τέσσερις διαδοχικές μονάδες «πλάτους» είναι το ψηφίο 6!
— Τα υπόλοιπα τρία διαστήματα, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση του αριθμού 6, είναι λευκά, δεν δημιουργούν άλλη εναλλαγή και επομένως ουδεμία πρόσθετη πληροφορία παρέχουν!

Το μόνο που μπορούμε να προσθέσουμε, ότι τα ανωτέρω παρατιθέμενα σημεία, δεν συμφωνούν με τις διεθνείς προδιαγραφές κατασκευής των κωδικών και είναι εφευρήματα παρμένα κυρίως από μια αντίστοιχη «μελέτη», ενός ιατρού, του Αλ. Καλόμοιρου, από το περιοδικό «οι Ρίζες» τ. 18, 1986. Με την ανωτέρω μελέτη δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθεί κανείς, γιατί αποτελεί μια κλασσική περίπτωση, αντιστροφολογίας, διασυνδεσμολογίας, υποθεσιολογίας και υποπτολογίας.

2/ Γρηγοριανή μελέτη

Αυτή επικεντρώνεται σε δυο σημεία: 1/ στο ότι, τόσο στον αριθμό 6, όσο και στους οριοθέτες «βλέπουμε» μόνο 3 μαύρες γραμμές, χωρίς να υπολογίζουμε τις λευκές και αυτό ονομάζεται «οπτική εντύπωση» (κάτι τέτοιο αναφέρει και η «μελέτη» της M. Relfe) και
2/ αναφέρεται στην αποκωδικοποίηση των κωδικών και ενώ καταγράφει στοιχεία της διεθνούς βιβλιογραφίας, στο τέλος παραλείπει (σκόπιμα;) έναν παράγοντα στην αποκωδικοποίηση, οπότε φαίνεται, ότι ο αποκωδικοποιητής βλέπει τους οριοθέτες, όπως και τον αριθμό 6. Η μελέτη αυτή είχε προωθηθεί στη ΔΙΣ της Εκκλησίας με ένα παραπεμπτικό 13 επιστημόνων, που συνηγορούσαν σ’ αυτήν. Σ’ αυτό, σημειώνονται τα εξής:

«Η επιστημονική μελέτη του θέματος δείχνει ότι όχι μόνο υπάρχει ταύτιση στην οπτική εντύπωση των τριών χαρακτήρων ελέγχου με τον αριθμό 6, αλλά ότι και η ηλεκτρονική αναγνώριση και καταχώρισή τους έχουν την ίδια μορφή (βλ. και μελέτη της Ιεράς Μονής Γρηγορίου Αγίου Όρους «Ο γραμμικός κώδικας (ΕΑΝ 13) και ο αριθμός 666», Μελέτη Γ΄. 23.6.1997)

Σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία, στην κωδικοποίηση ΕΑΝ-13, που χρησιμοποιείται σε όλα σχεδόν τα προϊόντα της αγοράς, οι χαρακτήρες του ΕΑΝ διαβάζονται με την τεχνική Delta distance, που καθιερώθηκε από την ΙΒΜ.

Κατ’ αυτήν, οι χαρακτήρες προσδιορίζονται από το πλάτος των δύο μαύρων μπαρών και του ενδιαμέσου λευκού διαστήματος (Τ1 και Τ2). Το πλάτος του χαρακτήρος μετράται για να προσδιορισθή ο βαθμός ολισθήσεώς του (μεγέθυνση ή σμίκρυνση), ώστε να γίνη η αναγωγή του στο κανονικό μέγεθος και να μετρηθή (σημ. εδώ λείπει ο παράγοντας Ρ).

Ο χαρακτήρας 6 έχει τα ίδια στοιχεία Τ1 και Τ2 με τους τρείς χαρακτήρες ελέγχου, γεγονός που τους ταυτίζει. Επομένως, οι χαρακτήρες ελέγχου είναι 6 6 6» (σημ. 6, 6, 6 και όχι 666).

ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ

Οι ανωτέρω μελέτες αναιρέθηκαν από εμάς με δική μας μελέτη με τον τίτλο «Γραμμωτός κωδικός και αριθμός του Αντιχρίστου», δεδομένου ότι έχουμε σπουδάσει ειδικά τους γραμμωτούς κωδικούς και έχουμε προμηθευτεί όλα τα δεδομένα κατασκευής και λειτουργίας των κωδικών αυτών, από το κέντρο κατασκευής κωδικών ΕΑΝ στις Βρυξέλλες.

Ειδικότερα, για την πρώτη μελέτη δεν επανερχόμεθα ούτε για αναφορά, γιατί αποτελεί μια ευφάνταστη λύση, που δεν αντέχει σε κανένα σχολιασμό, γι’ αυτό και δεν εμφανίζεται πουθενά, παρά μόνο σε ένα βιβλίο. Όσον αφορά τη δεύτερη μελέτη (την Γρηγοριανή) ασχοληθήκαμε εξαντλητικά, γιατί χρησιμοποιεί τις διεθνείς προδιαγραφές, πλην όμως απαλείφεται ένας παράγοντας, ώστε να εμφανισθεί η μελέτη αυτή αξιόπιστη. Σημειώνεται, ότι η μελέτη αυτή έχει κατακλείσει πάμπολλα βιβλία, είχε επηρρεάσει δε στο παρελθόν ακόμη και την Εκκλησία:

Αντίκρουση της Γρηγοριανής μελέτης.

Στη μελέτη αυτή επικεντρωνόμαστε σε δυο βασικά της σημεία:

Α. Στο υπόμνημα των 13 επιστημόνων προς την ΔΙΣ και στην αρχή της 2ας παραγράφου διαβάζουμε: «Η επιστημονική μελέτη του θέματος δείχνει ότι όχι μόνο υπάρχει ταύτιση στην οπτική εντύπωση των τριών χαρακτήρων ελέγχου με τον αριθμό 6,……….».

Αλήθεια, αυτός ο όρος «οπτική εντύπωση» είναι μαθηματικός όρος και εάν ναι, σε ποιο μαθηματικό λεξικό ή μαθηματική εγκυκλοπαίδεια στηρίζεται, γιατί αδυνατούμε να τον εύρουμε και το ρωτάμε, μιάς και η μελέτη στηρίζεται στα δεδομένα της Μαθηματικής Επιστήμης. Ειλικρινά, πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε την εκδοχή αυτή, δηλ. να εργαζόμαστε για την επίλυση ενός μαθηματικού προβλήματος, χρησιμοποιούντες «οπτικές εντυπώσεις».

Μήπως, ο όρος αυτός υπάρχει μόνο στον τομέα της Επιστήμης της Ψυχολογίας, μιας και εμείς εκεί τον ανακαλύψαμε, μιας και έχει να κάνει με μια περιρρέουσα αντίληψη περί σφραγισμάτων, δεδομένου ότι στην αρχαιοελληνική εκδοχή της, η λέξη εντύπωση σημαίνει χάραγμα;

Πάντως εμείς περιμένουμε για πάνω από 10 χρόνια να μας απαντηθεί από δυο τουλάχιστον από τους 13 υπογράψαντες επιστήμονες, πού υπάρχει λύση προβλήματος στα Μαθηματικά με την ορολογία: «οπτική εντύπωση» και μέχρι τώρα δεν έχουμε πάρει καμία απάντηση.

Β. Ο κωδικός ΕΑΝ αποκωδικοποιείται με την χρησιμοποίηση αλγορίθμων άκρου-παρόμοιου-άκρου. Μετράται το συνολικό πλάτος Ρ του χαρακτήρα και ποσοτικοποιούνται οι δυο Τ-αποστάσεις (δηλ. οι αποστάσεις Τ1, Τ2) σε μοναδιαία πλάτη, βάσει της παραδοχής, ότι το Ρ έχει πλάτος 7 μοναδιαίων γραμμών.

Με τον προσδιορισμό του παράγοντα P έχουμε άλλο ένα σημείο ανομοιότητας μεταξύ του χαρακτήρα του αριθμού 6 και των οριοθετών, όπως δεικνύεται κατωτέρω:

αρχή χαρακτ.μέχρι αρχή επόμενου στον αριθμό 6 σε modules: 7
« « « « « αριστερού οριοθέτη « 3
« « « « « μεσαίου « « 5
« « « « « δεξιού « « 3

Που λοιπόν εδώ έχουμε τα ίδια στοιχεία του 6 με τους τρεις οριοθέτες; Ο βασικός αυτός παράγοντας ουδόλως αναφέρεται, στα συμπεράσματα της Γρηγοριανής μελέτης.

Στην τελευταία παράγραφο της σελ. 19 οι συντάκτες της μελέτης αναγράφουν: «Είναι επίσης αξιοσημείωτο, ότι ενώ για τους χαρακτήρες 1, 7 και 2, 8 που έχουν ίδιες Τ-distances απαιτείται επιπλέον υπολογισμός του πλάτους των μπαρών με την τεχνική width distance για να διαφοροποιηθούν μεταξύ τους, για τους χαρακτήρες ελέγχου, που επίσης έχουν τις ίδιες Τ-distances δεν φαίνεται από την βιβλιογραφία, ότι απαιτείται περαιτέρω διαφοροποίησίς τους από τον αριθμό 6. Προφανώς διότι ταυτίζονται με αυτόν τον αριθμό».

Η όλη πρόταση φαίνεται να τίθεται σκόπιμα και με προφανή λόγο να επιβεβαιώσει τις γενικότερες υποψίες των συντακτών και να γιατί: Πράγματι φαίνεται, ότι οι χαρακτήρες 1 και 7 έχουν τις αυτές αποστάσεις Τ1, Τ2 δηλ. 4, 4. Το ίδιο συμβαίνει και με τους χαρακτήρες 2 και 8, όπου έχουν αποστάσεις 3, 3 και επομένως η τεχνική delta distance δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποκωδικοποίησή τους. Άρα, θα πρέπει να επιστρατευθεί η τεχνική width distance, όπου έχουμε διαφοροποίηση των χρονικών πλατών των χαρακτήρων. Για τους οριοθέτες όμως, οι οποίοι επίσης έχουν τις ίδιες T-distances με εκείνες του αριθμού 6, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί η τεχνική width distance, διότι ακριβώς έχουν διαφορετικό τον παράγοντα Ρ, όπως καταδείχθηκε παραπάνω. Ενώ δηλαδή όλοι οι χαρακτήρες των αριθμών (επομένως και ο 6) έχουν Ρ = 7, οι ακραίοι οριοθέτες έχουν Ρ = 3 και ο μεσαίος Ρ = 5. Αυτός είναι ο λόγος, που δεν απαιτείται περαιτέρω διαφοροποίηση και όχι διότι «προφανώς ταυτίζονται (οι οριοθέτες) με τον αριθμό 6», όπως διατυπώνουν οι συντάκτες, λόγω του συνδρόμου καχυποψίας, που τους διακατέχει και φαίνεται σε όλες τις γραμμές της μελέτης αυτής.

Όσον δε για τον αφορισμό τους, ότι δεν φαίνεται από τη βιβλιογραφία, ότι απαιτείται περαιτέρω διαφοροποίησίς τους από τον αριθμό 6, τους υποβοηθούμε παραπέμποντας στο σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του R. Palmer και θα έπρεπε να προσέξουν, ότι στο ανωτέρω αναφερόμενο κλασικό πλέον βιβλίο, στην σελ. 157 καταγράφεται αυτό που παραλείπουν οι μελετητές:

Αλλά και οι ίδιοι οι συντάκτες παραδέχονται την αναγκαιότητα της ύπαρξης του παράγοντα Ρ (αλλά πέραν τούτου τηρείται σιγή), όταν στην σελ. 21 στην πρώτη γραμμή καταγράφουν: «Από τις αποθηκευμένες τιμές υπολογίζονται οι χρόνοι Τ1, Τ2 και Ρ». Πράγματι ο παράγοντας αυτός, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, καταρρίπτει ολοσχερώς τον μύθο περί ομοιότητας στην αποκωδικοποίηση του αριθμού 6 και των οριοθετών, γι’ αυτό παραλείπεται από τα τελικά συμπεράσματα των μελετητών.

Ώστε για να γίνει σύγκριση του αριθμού 6 και των τριών οριοθετών απαιτούνται τρεις παράγοντες οι: Τ1, Τ2, και Ρ και όχι δυο, οι: Τ1 και Τ2 (κατά τους συντάκτες). (Ι. Καρδάση, ως ανωτέρω, σελ. 282-284).

Όλες αυτές οι μελέτες από τους «ειδικούς» -υποτίθεται- επιστήμονες δεν κατατέθηκαν σε επιστημονικές οργανώσεις και ινστιτούτα ή και στον ίδιο κατασκευαστή, για να επικυρώσουν τις «ανακαλύψεις» τους και αυτό δεν το έκαναν, διότι προφανώς «θα έτρωγαν τα μούτρα» τους. Αντ’ αυτών προτίμησαν να θέσουν τις «ανακαλύψεις» τους στην κρίση της Εκκλησίας, λες και αυτή μέσα στο ποιμαντικό της έργο έχει και το κεφάλαιο της διερεύνησης της τεχνολογίας των γραμμωτών κωδικών.
Τι έγινε όμως με την Εκκλησία; Έπεσε, δυστυχώς, στην παγίδα της διερεύνησης από την ίδια και επί Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ εξέδωσε εγκυκλίους με τις οποίες εμμέσως πλην σαφώς παραδέχεται, ότι ο 666 ευρίσκεται στους γραμμωτούς κωδικούς. Όταν το θέμα επανήλθε επί Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, η Εκκλησία απευθύνθηκε στους αρμόδιους φορείς, από τους οποίους πήρε αρνητική απάντηση, για την ύπαρξη του αριθμού αυτού στον κωδικό, την οποίαν έκανε γνωστή σε κάθε ενδιαφερόμενο. Τώρα, η Εκκλησία επανέρχεται για 3η φορά και ευελπιστούμε, ότι δεν θα θελήσει να λύσει το θέμα αφ’ εαυτή της, αλλά θα θελήσει να έχει ενημέρωση από τους φορείς, που χειρίζονται τα θέματα αυτά, ώστε να μην πέσει στην παγίδα, όπως και στην 1η περίπτωση.

Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ on Δεκέμβριος 1, 2010 at 10:32 μμ

    ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ. ΕΙΜΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟ 1986, ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ «Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 666 ΚΑΙ Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ». ΣΤΗΝ Γ΄ ΕΚΔΟΣΗ ΚΑΝΩ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ π. ΠΑΪΣΙΟΥ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ Η ΔΥΣΕΙΔΑΙΜΟΝΙΑ.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s