Το μαρτύριο του Αγίου Μηνά του Αιγυπτίου(11η Νοεμβρίου)

Οι παλαιοί βιογράφοι του Μεγαλομάτρυρα Μηνά μας δίνουν λίγα στοιχεία για την παιδική και νεανική του ηλικία.

Από τα λίγα αυτά, που γνωρίζουμε, είναι το ότι καταγόταν από την Αίγυπτο και ότι γεννήθηκε και έζησε τον Γ΄ μ.Χ. αιώνα (ίσως το 250 μ.Χ. ), εφόσον στον βίο του αναφέρονται άρχοντες της εποχής εκείνης.

Ένα άλλο γνωστό στοιχείο είναι το ότι οι γονείς του Μηνά ήταν ειδωλολάτρες και επομένως με τα κριτήρια της πίστεως μας, ασεβείς. Δηλαδή δεν σεβόταν τον αληθινό Θεό.

Ως τόπος γέννησης του αναφέρεται το Νίκιον της Αιγύπτου, το οποίο συμπίπτει με το σημερινό Κάιρο.

Προερχόμενος από ειδωλολάτρες γονείς ήταν φυσικό να οδηγηθεί, στα πρώτα χρόνια της της ζωής του τουλάχιστον, στην ειδωλολατρική πίστη. Φαίνεται όμως πώς ο Θεός, ο παντογνώστης, έβλεπε άλλα πράγματα στην καρδιά του Μηνά. Και στην εφηβική του ηλικία, με τρόπο που δεν αναφέρουν οι βιογράφοι του, τον οδήγησε στην αληθινή πίστη. Γιατί ο Θεός έβλεπε στον Μηνά τον μελλοντικό ομολογητή και μάρτυρα, όπως πολύ πριν συνέβη αυτό και με τον Απόστολο Παύλο.

Ο άγιος Μηνάς ανάμεσα σε δυο καμήλες. Ελεφάντινο ανάγλυφο 5ου αιώνα.( μουσείο Μιλάνου)

Ελεφάντινο ανάγλυφο 5ου αι. Εικονίζει τον Άγιο Μηνά προσευχόμενο, ανάμεσα στα δυο χαρακτηριστικά ζώα. (Μουσείο Μιλάνου)
Ίσως, στην επιστροφή του Μηνά στην πίστη, ο Θεός να χρησιμοποίησε τους Χριστιανούς της πατρίδας του, ή κάποιους μάρτυρες που «ομιλούν» και μόνο με το μαρτύριο τους.
Ίσως πάλι κάποιους μοναχούς πού, κατ΄άνθρωπον, βρέθηκαν τυχαία στη ζωή του. Το θέμα είναι ότι ο Μηνάς είδε την πλάνη των ειδώλων και γνώρισε το μεγαλείο της πίστεως των Χριστιανών.

Όταν μεγάλωσε ο Μηνάς διάλεξε για επάγγελμα τη στρατιωτική σταδιοδρομία στο ρωμαϊκό στρατό, κάτι που για την εποχή του ήταν πολύ τιμητικό. Κατατάχθηκε στο ιππικό τάγμα των Ρουταλικών, κάτω από τις διαταγές κάποιου Αργυρίσκου. Το τάγμα αυτό είχε την έδρα του στο Κοτυάειο της Φρυγίας Σαλουταρίας, δηλαδή στη σημερινή Κιουτάχεια.


 

Ο Μηνάς μόνος του με τον Θεό

O Μηνάς δεν ανεχόταν την ειδωλολατρεία με την ηθική σήψη μάλιστα, που την ακολουθούσε. Την ειδωλολατρία πού επικρατούσε στο στράτευμα, όπως και σε όλη τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. ‘Εβλεπε με τα εσωτερικά του μάτια πως πλησίαζε το τέλος της. ‘Ομως κάθε θηρίο, πριν να πεθάνει, έχει τις τελευταίες αναλαμπές. ‘Ετσι κι΄εκείνη. Αφανίστηκε και απεχώρησε από το θέατρο της ιστορίας ξεσηκώνοντας διωγμούς κυρίως εναντίον των Χριστιανών.

Το 297, λοιπόν, μ.Χ. ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός, που ηγεμόνευε μαζί με τον Διοκλητιανό, διέταξε διωγμό εναντίον των Χριστιανών.

Ο ταξίαρχος Φιρμηλιανός, στον οποίον ανήκε και η μονάδα του Μηνά, πήρε εντολή να μεταφέρει τα στρατεύματά του στη Βερβερία της Βόρειας Αφρικής με σκοπό να συλλαμβάνουν τους Χριστιανούς, να τους βασανίζουν για να αλλάξουν την πίστη τους και επιστρέψουν στην ειδωλολατρία, και στην επιμονή τους να τους σκοτώσουν.

Ο Μηνάς δεν το άντεξε αυτό. Κι όταν πληροφορήθηκε τον σκοπό της εκστρατείας, με αγανάκτηση και μίσος, για το στρατιωτικό επάγγελμα, λιποτάκτησε. Πέταξε τη στρατιωτική του ζώνη, που ήταν το εξωτερικό γνώρισμα του στρατιώτη, και ανέβηκε στο βουνό, που βρισκόταν πιο πάνω από το Κοτυάειο, αφιερώνοντας ολοκληρωτικά τον εαυτό του στον Θεό και ζώντας ασκητικό βίο, με προσευχή, νηστεία και αγρυπνία.

Προτίμησε να ζει με τα θηρία παρά να βρίσκεται με τους ειδωλολάτρες, τους εχθρούς του Χριστού.
Έμεινε στο βουνό αρκετό καιρό ζώντας ασκητικά. Η πίστη του σιγά σιγά δυνάμωνε και η καρδιά του κεκαθαρμένη γέμιζε από θείο ζήλο. Ο νους του φωτίστηκε και άναψε μέσα του η φλόγα της θείας αγάπης, και ο πόθος του να ομολογήσει δημόσια τον Χριστό και να μαρτυρήσει γι΄Αυτόν. Τότε του αποκαλύφθηκε ότι ο καιρός του μαρτυρίου έφθασε.

Και καθώς οι ειδήσεις, που έφταναν στον τόπο της ασκήσεως του, μιλούσαν για φοβερούς διωγμούς και βασανιστήρια Χριστιανών, ακόμη και γερόντων και γυναικών και παιδιών, που διαπράττονταν από τους ειδωλολάτρες με σκληρότητα και ωμή βία, έχασε την ησυχία του. Του φαινόταν πως είναι αδικία και ανισότητα, εκείνος να απολαμβάνει την ησυχία και την ασφάλεια και οι Χριστιανοί, που ζούσαν στις πόλεις να ρίχνονται στις φυλακές, να βασανίζονται και να πεθαίνουν.

Ο 'Αγιος Μηνάς στο όρος. Λεπτομέρεια εικόνας, Ο 'Αγιος Μηνάς  Το μαρτύριο και τα θαύματα του (1737)

Λεπτομέρεια εικ. Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ. ανώνυμη (1737) παλαιού ναού «Ο άγιος Μηνάς στο όρος»

Κι όταν τόσες γυναίκες και παιδιά και γέροντες καταφρονούσαν τους κινδύνους και περιγελούσαν όλα τα είδη των βασανιστηρίων, τους
τροχούς, τα μαχαίρια, τα σιδερένια νύχια, τις αναμμένες λαμπάδες , τα ξίφη και τα θηρία, αυτός να βρίσκεται απαθής στο βουνό.
Ομολογία πίστεως του Μηνά και έλεγχος των ειδώλων

Η παρουσία του Μηνά στην εορτή των ειδώλων. Λεπτομέρεια εικόνας: Ο 'Αγιος Μηνάς Το μαρτύριο και τα θαύματά του (1737)

Λεπτομέρεια εικ. Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ. ανώνυμη (1737) παλαιού ναού «Ο άγιος Μηνάς στην εορτή των ειδώλων»

Τα φοβερά βασανιστήρια που υπέφεραν οι Χριστιανοί τον έκαναν να πάρει την απόφαση να κατεβεί από το βουνό στην πόλη. Την ημέρα εκείνη οι ειδωλολάτρες είχαν γιορτή και πανηγύριζαν με χορούς, αγώνες ιπποδρομίες και διασκεδάσεις. Ήταν μια καλή ευκαιρία για τον Μηνά. Στάθηκε στη μέση της συγκέντρωσης τους και φώναξε δυνατά:

– Είναι καιρός πλέον, όλοι εσείς να μάθετε πώς ένας είναι ο αληθινός Θεός, ο Ιησούς Χριστός. Όσο γι’ αυτά τα είδωλα που εσείς λατρεύετε, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ξύλα τυφλά, άλαλα και αναίσθητα.

Όταν οι ειδωλολάτρες άκουσαν αυτά τα λόγια, άφησαν τους χορούς, τους αγώνες και τα παιχνίδια και συγκεντρώθηκαν γύρω του για να δουν ποιος ήταν. Και θαύμασαν για το πώς ένας απλοϊκός άνθρωπος τόλμησε μόνος του να εκστομίσει αυτά τα τολμηρά λόγια μπροστά σε τόσο μεγάλο πλήθος.

Μέσα στο πλήθος υπήρχαν και κρυπτοχριστιανοί, που χάρηκαν και θαύμασαν πολύ το μεγάλο θάρρος του και ενισχύθηκε η πίστη τους. Αντίθετα οι ειδωλολάτρες, μετά τον πρώτο θαυμασμό, γέμισαν με οργή και λύσσα. Όρμησαν επάνω του και τον συνέλαβαν. Σέρνοντάς τον και χτυπώντας τον τόν έφεραν μπροστά στο διοικητή της πόλης, τον Πύρρο. Εκείνη την ώρα καθόταν σ’ ένα υψηλό θρόνο και παρακολουθούσε τη γιορτή.

Η σεμνή περιβολή του Μηνά, η ηλικία του – ήταν τότε γύρω στα πενήντα – γενικά η μορφή του, έκαναν τον διοικητή να τον εξετάσει με καλοσύνη. Τον ρώτησε, λοιπόν, με ηρεμία από ποια χώρα καταγόταν, πώς λεγόταν, ποιος ήταν και ποια θρησκεία πρέσβευε.

Ο Μηνάς ενώπιον του δικαστή - τριβούνου. Λεπτομέρεια εικόνας: Ο 'Αγιος Μηνάς Το μαρτύριο και τα θαύματά του (1737)

Ο Μηνάς τότε του απάντησε με θάρρος:

– Λέγομαι Μηνάς και κατάγομαι από την Αίγυπτο. Κάποτε ήμουν κι εγώ στρατιώτης, αλλά βλέποντας πως εσείς οι ειδωλολάτρες είσαστε σκληροί προς τους Χριστιανούς και ασεβείς, παράτησα τα αξιώματά σας και έφυγα στα βουνά για να ζήσω ως Χριστιανός. Τώρα ήλθα να παρουσιαστώ μπροστά σας και να ομολογήσω πως ο Χριστός είναι ο μόνος αληθινός Θεός γιατί κι Αυτός θα με ομολογήσει ως ταπεινό δούλο Του άξιο της βασιλείας των ουρανών, όπως το διακήρυξε ο Ίδιος: «Καθέναν που θα με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, αυτόν θα τον ομολογήσω και εγώ μπροστά στον Πατέρα μου, που βρίσκεται στους ουρανούς» (Λουκ. ιβ΄8).

‘Οταν τα άκουσε αυτά ο διοικητής θύμωσε πολύ και διέταξε να φυλακίσουν τον Μηνά, για να σκεφθεί με ποιο μαρτύριο θα τον θανατώσει.

Την άλλη μέρα, όταν τελείωσε πια το ειδωλολατρικό πανηγύρι, ο Πύρρος διέταξε να φέρουν τον Μηνά, από τη φυλακή, μπροστά του. Κι όταν τον έφεραν του εξέθεσε δυο κατηγορίες. Η πρώτη ήταν πώς τόλμησε να λέει υβριστικά λόγια για τους θεούς μπροστά σε τόσο πλήθος, χωρίς να

λογαριάσει την αξιοπρέπεια του διοικητή, και η δεύτερη, πώς λιποτάκτησε από την υπηρεσία του βασιλιά.

Ο Μηνάς παραδεχόμενος τις κατηγορίες, του απάντησε με θάρρος:

– Ναι, άρχοντα μου μ’ αυτόν τον τρόπο πρέπει να ομολογούμε φανερά και με θάρρος τον Χριστό, διότι είναι Θεός, και το αληθινό φως. Και δεν πρέπει να φοβόμαστε εκείνους, που σκοτώνουν το σώμα, δεν μπορούν όμως να βλάψουν την ψυχή ( Ματθ. ι΄28), αλλά και να Τον διακηρύττουμε με όλη μας τη δύναμη.

Ο διοικητής άκουσε τα λόγια του Μηνά και του είπε:

– Μηνά δεν είσαι κανένας ανόητος νέος, που να μη γνωρίζει το συμφέρον του. Είσαι σχεδόν γέρος. Μη συμπεριφέρεσαι, λοιπόν, ανόητα, καταφρονώντας τη ζωή και προτιμώντας τον θάνατο. Σκέψου σαν ώριμος άνδρας και έλα με το μέρος μας για να έχεις την πρώτη θέση. Οι θεοί που χθες έβριζες θα σε συγχωρήσουν και ο βασιλιάς θα σε τιμήσει.

Ο Μηνάς σαν άκουσε τα λόγια αυτά του διοικητή, γέλασε και του είπε:

– Άρχοντα μου, δεν υπάρχει τίποτε στον κόσμο, το οποίο να μπορεί να με κάνει ν’ αλλάξω γνώμη. Δεν υπάρχει κανένα βασανιστήριο που να μπορέσει να με χωρίσει από την αγάπη του Χριστού. Κι αν θέλεις να το δοκιμάσεις στην πράξη, μεταχειρίσου όποιο βάσανο θέλεις και εγώ θα σου χρωστώ ευγνωμοσύνη.

 

Ο Μηνάς στα βασανιστήρια

Ακούγοντας τα προκλητικά αυτά λόγια του Μηνά ο Πύρρος, έξω φρενών και με ασυγκράτητο θυμό πρόσταξε τους στρατιώτες του:

– Πιάστε αυτόν τον υβριστή και τεντώστε τον στη γη από τα τέσσερα άκρα του. Πάρτε νωπά βούνευρα και χτυπάτε τον αλύπητα, για να απολαύσει εκείνο που ζητά.

Οι στρατιώτες ανέλαβαν αμέσως το έργο. Αλλά ο Μηνάς έδειξε τέτοια καρτερία και υπομονή, που θα

νόμιζε κανείς πως βασανιζόταν κάποιος άλλος και όχι αυτός, και φαινόταν πως το μαρτύριο μάλλον τον ευχαριστούσε. Οι στρατιώτες κουράστηκαν να χτυπούν και άλλαξαν δυο-τρεις φορές, χωρίς ν΄αλλάξει ο Μηνάς. Και όλοι θαύμαζαν την ανδρεία και την υπομονή του. Κάποιος παλιός φίλος του από τους στρατιώτες, ο Πηγάσιος, βλέποντας πως το σώμα του Μηνά κόντευε να διαλυθεί από τις πολλές πληγές, τον πλησίασε και τον παρακάλεσε:

– Δεν βλέπεις, Μηνά, πως σχεδόν έχεις διαλυθεί; Οι σάρκες σου κολλάνε στα λουριά των μαστιγίων και σε λίγη ώρα άδικα θα θανατωθείς; Πες μόνο με τα χείλη σου πως θυσιάζεις στα είδωλα, και ο Θεός σου, που γνωρίζει την καρδιά σου, δεν θα στο λογαριάσει. Δε θα το κάνεις με τη θέληση σου, αλλά υποχωρώντας μόνο στη βία και τις αφόρητες πληγές.

Όταν άκουσε τα λόγια αυτά ο Μηνάς, τον κοίταξε με αυστηρό βλέμμα και του είπε:

– Φύγε από κοντά μου, εχθρέ της αλήθειας. Δεν είσαι πια φίλος μου, όταν λες αυτά τα λόγια. Εγώ μόνο στο Χριστό προσφέρω θυσίες και θα θυσιαστώ μόνο σ’ Αυτόν, που είναι βοηθός και

σωτήρας μου. Αυτός με βοηθά για να υπομένω και να αντέχω τις πληγές αυτές με χαρά.
Πεισματωμένος ο Πύρρος από τη στάση αυτή του Μηνά, πρόσταξε τους στρατιώτες του να τον δέσουν ψηλά τεντωμένο, επάνω σε όρθια σανίδα και με σιδερένια νύχια να ξύνουν το σώμα του μέχρι που να φανούν τα σπλάχνα του. Σε όλη τη διάρκεια και αυτού του βασανιστηρίου ο άκαρδος Πύρρος τον ειρωνευόταν:

– Δοκίμασε, Μηνά, στο σώμα σου λίγα βασανιστήρια, για να σωφρονιστείς, ή μήπως θέλεις και άλλη τιμωρία για να αισθανθείς πιο μεγάλη χαρά και αγαλλίαση;

Ο Μάρτυρας τότε του απάντησε:

– Είναι ανοησία σου να νομίζεις πως θα μου αλλάξεις την πίστη με τέτοια παιχνίδια. Στο ξαναλέω πως με κανένα μαρτύριο δεν πρόκειται να μετακινήσεις ούτε να σαλέψεις την ομολογία μου στον Χριστό.

Τότε ο Πύρρος διέταξε τους στρατιώτες να ξύνουν το σώμα του Μηνά πιο δυνατά. Και συγχρόνως του έλεγε:

– Άφησε το πείσμα σου, Μηνά, και υποτάξου στη διαταγή του μεγάλου αυτοκράτορα Μαξιμιανού.

Και ο άρχοντας πήρε την κατάλληλη απάντηση από τον Μηνά:

– Φαίνεται πως δεν ξέρεις ποιος είναι ο Βασιλιάς, στον Οποίον πιστεύω, γι’ αυτό με παροτρύνεις να Τον απαρνηθώ και να υποταχθώ στον θνητό γήϊνο βασιλιά. Εγώ, όμως, δεν αρνούμαι τον αληθινό Βασιλιά, που χαρίζει ζωή και πνοή σε όλα όσα υπάρχουν στη γη και δίνει και την εξουσία στους βασιλείς.

Η επιμονή του Μηνά έκανε τον Πύρρο να απελπιστεί. Γι’αυτό δοκίμασε άλλη μέθοδο για να τον προσελκύσει. Έκανε πως δεν αντιλαμβανόταν τι του έλεγε ο Μηνάς και τον ρώτησε:

– Και ποιος είναι, Μηνά αυτός που δίνει εξουσία στους βασιλείς και είναι βασιλιάς όλης της κτίσης;

Έτσι δόθηκε στον Μηνά μια φορά ακόμα η ευκαιρία να ομολογήσει τον Χριστό.

Σκηνή από το μαρτύριο. Λεπτομέρεια εικόνας: Ο Άγιος Μηνάς  (1828)

 

Λεπτομέρεια εικ. Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ. από τον μητροπολίτη Κρήτης Καλλίνικο (1828) παλαιού ναού «Σκηνή από το μαρτύριο»

Απάντησε στον Πύρρο: – Αυτός, άρχοντά μου, είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού. Είναι αθάνατος και σ΄Αυτόν υποτάσσονται όλα όσα υπάρχουν στον ουρανό και τη γη.

Ο σκληρός άρχοντας απάντησε με έμφαση:

– Δεν ξέρεις, Μηνά, πως το όνομα αυτό που αναφέρεις, εξοργίζει τους βασιλείς και προστάζουν να σας τιμωρούμε αλύπητα, όταν το προφέρετε;

Κι ο Άγιος του αποκρίθηκε:

– Δε με ενδιαφέρει, ούτε με στενοχωρεί αν εξοργίζονται οι βασιλείς. Εγώ έχω ένα σκοπό μόνο: Να πεθάνω ομολογώντας το όνομα του Ιησού Χριστού, γιατί, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, τίποτα δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού. Ούτε θλίψη, ούτε διωγμός, ούτε λύπη, ούτε γυμνότητα, ούτε κίνδυνος, ούτε θάνατος με ξίφος (Ρωμ. η΄38).

Αγρίεψε ο Πύρρος ακούγοντας αυτά τα λόγια του Μηνά και πρόσταξε τους στρατιώτες να πάρουν τρίχινα σακιά και με αυτά να τρίβουν δυνατά το ήδη γδαρμένο σώμα του Μηνά. Εκείνος, παρ΄όλα αυτά άκαμπτος, τους έλεγε:

– Ξεντύνομαι σήμερα τον δερμάτινο χιτώνα της αμαρτίας και ντύνομαι το λαμπρό φόρεμα της βασιλείας του Θεού.

Ο Πύρρος πρόσθεσε κι άλλο βασανιστήριο, όταν είδε πως ο Μηνάς δεν λύγισε. Πρόσταξε ν΄ανάψουν λαμπάδες και να καίνε το πληγωμένο σώμα του Μηνά. Ούτε όμως και με αυτό έφερνε το αποτέλεσμα που ήθελε, γιατί ο Μηνάς θεωρούσε το βασανιστήριο αυτό παιχνίδι και έλεγε:

– Έχω βοηθό μου τον Χριστό, που μας δίδαξε να μη φοβόμαστε εκείνους που σκοτώνουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να βλάψουν τη ψυχή μας. (Ματθ. ι΄28).

Όταν απελπισμένος ο Πύρρος είδε πως τίποτε δεν μπορούσε να πτοήσει τον Μηνά, πρόσταξε να τον κατεβάσουν από το ξύλο και αφού τον ‘φέραν μπροστά του, τον ρώτησε:

– Πες μου, Μηνά από που απέκτησες αυτή τη σοφία, ώστε να αποκρίνεσαι στο καθετί με τόση ευστοχία, αφού ήσουν ένας τραχύς στρατιώτης, συνηθισμένος στους πολέμους και σκοτωμούς;

Ο Μηνάς φωτισμένος από τον Θεό, είπε:

– Ο Θεός μου, που είναι η μόνη αληθινή σοφία, με φώτισε να ελέγξω την αθεϊα σας. Αυτός μας δίδαξε πως, «όταν πηγαίνετε μπροστά σε βασιλείς και ηγεμόνες για το όνομα μου, να μη φροντίζετε πώς και τι θα μιλήσετε, διότι την ώρα εκείνη θα σας δοθεί σοφία, ώστε κανένας να μη μπορεί να σας φέρει αντίρρηση ή να σας αντισταθεί κι όταν ακόμη δεν συμφωνεί μαζί σας » (Λουκ.κα΄15).

Ο Πύρρος ρώτησε:

– Ήξερε ο Χριστός σας ότι επρόκειτο να βασανιστείτε από εμάς;

Και ο Μηνάς του απάντησε:

– Και βέβαια το ήξερε, γιατί είναι Θεός αληθινός, παντογνώστης, και γνωρίζει τα πάντα που πρόκειται να συμβούν.

Τέλος ο Πύρρος, μη μπορώντας να αποστομώσει τον Μηνά με κανένα τρόπο, και να ξεφύγει από τη συζήτηση, του είπε:

– Άφησε Μηνά τις μωρολογίες και τις περιττολογίες και διάλεξε ένα από τα δύο. Το να ακολουθήσεις τον Χριστό, ή να έλθεις μαζί μας.

Ο Μηνάς του απάντησε:

-Με τον Χριστό μου ήμουν, είμαι και θα είμαι πάντοτε.

Κι ο Πύρρος πρόσθεσε:

– Λυπάμαι να σε θανατώσω, Μηνά γιατί μου φαίνεσαι καλός άνθρωπος. Σου δίνω προθεσμία μιας ώρας για να σκεφτείς το ζήτημα καλύτερα.

Ο Μηνάς ενώπιον του δικαστή - τριβούνου. Λεπτομέρεια εικόνας: Ο 'Αγιος Μηνάς Το μαρτύριο και τα θαύματά του (1737)

 

Λεπτομέρεια εικ., Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ, ανώνυμη (1737) παλαιού ναού «Ο άγιος Μηνάς ενώπιον του δικαστού (τριβούνου)»

Όμως ο Άγιος τον διέκοψε
– Και δέκα χρόνια κι αν μ’ αφήσεις, άρχοντα μου, δεν πρόκειται να

αλλάξω γνώμη και αυτό που ξέρω είναι να κηρύττω πάντα τον Χριστό μου, αληθινό Θεό, τους δε δικούς σας θεούς να τους ονομάζω, όπως και πραγματικά είναι, ξύλα κούφια και τυφλά κι αναίσθητα κι ακάθαρτους δαίμονες.
Εξοργισμένος ο άρχοντας προστάζει να ρίξουν σιδερένια τριβόλια στη γη οι στρατιώτες του και να σύρουν επάνω τους τον Άγιο γυμνό για αρκετή ώρα. Ο Μηνάς άντεξε, περιφρονώντας τους ειδωλολατρικούς θεούς. Γι’ αυτό ο Πύρρος διέταξε τους στρατιώτες του να τον χτυπούν συγχρόνως και με αγκαθωτά ραβδιά στον τράχηλο λέγοντάς του να τιμά τους θεούς και τους βασιλείς. Ωστόσο ο Μηνάς έχαιρε ψάλλοντας:

– « Παρανόμους εμίσησα, τον δε νόμον σου ηγάπησα » (Ψαλμ. ριη΄ 113).

 


Το τέλος του Μηνά.

Ο Μηνάς σταθερός στην πίστη του αντιμετώπιζε με καρτερικότητα τα βασανιστήρια. Το σώμα του μπορεί να υπέφερε όμως η ψυχή του ήταν δοσμένη στο δημιουργό και Θεό Του. Δεν τον ενδιέφερε όποια απόφαση και αν έπαιρνε ο δικαστής. Ήταν αποφασισμένος να πεθάνει για την πίστη του.

Η απόφαση του αποκεφαλισμού. Λεπτομέρεια εικόνας:Ο  Άγιος Μηνάς Το μαρτύριο και τα θαύματά του (1737)

Απόφαση του αποκεφαλισμού.

Τότε ένας από τους στρατιώτες που λεγόταν Ηλιόδωρος, θέλοντας να φανεί ευάρεστος στον Πύρρο, τον πλησίασε και του είπε:

– Νομίζω, άρχοντα μου, πως αυτό το μιαρό γένος των Χριστιανών είναι ισχυρογνώμον. Δεν πείθεται με τίποτε. Για να γλιτώσεις από αυτόν, δεν υπάρχει άλλος τρόπος παρά να διατάξεις να τον αποκεφαλίσουν και έτσι να λάβει το τέλος που του αρμόζει.

Όταν το άκουσε αυτό ο Πύρρος, κι αφού βεβαιώθηκε ότι ο Μηνάς είχε αμετάθετη γνώμη, μετά από όσα συνέβησαν, υπέγραψε τη θανατική απόφαση, που έλεγε:

« Τον Αιγύπτιο Μηνά τον υβριστή των μεγάλων θεών, διατάσσω να τον αποκεφαλίσουν ».

Όταν κοινοποιήθηκε η απόφαση, πολλοί φίλοι του Μηνά έτρεξαν κοντά του και με λύπη τον παρακαλούσαν:

– Μη μας περιφρονείς, Μηνά, εμάς τους φίλους σου. Μη περιφρονείς τη γλυκειά ζωή, προτιμώντας τον θάνατο. Άλλαξε γνώμη για να βρίσκεσαι πάντοτε μαζί μας και να είσαι καύχημά μας.

Έλεγαν κι άλλα πολλά οι φίλοι του προσπαθώντας να τον κάνουν να αλλάξει γνώμη, έστω και την ύστατη στιγμή. Αυτός όμως τα θεώρησε δαιμονικές προτροπές και φαρμάκι φιδιού και τους απάντησε.

– Φύγετε από κοντά μου, θεόμαχοι, και φροντίστε να αλλάξετε εσείς γνώμη, και να απομακρυνθείτε από την πλάνη των ειδώλων. Η ζωή αυτή η πρόσκαιρη σε λίγο θα παρέλθει και θα κληρονομήσετε εσείς και οι βασιλείς σας αυτό που διαλέξατε, την αιώνια καταδίκη.

Βλέποντας οι στρατιώτες ότι ήταν αδύνατον να τον μεταπείσουν, τον οδήγησαν έξω από την πόλη για να τον αποκεφαλίσουν.
Στην πορεία του ο Μηνάς διέκρινε μερικούς φίλους του κρυπτοχριστιανούς και τους είπε μυστικά την επιθυμία του. Μετά τον αποκεφαλισμό του να παραλάβουν το σώμα του και να τον μεταφέρουν στην πατρίδα του την Αίγυπτο. Όταν έφτασαν στον τόπο της εκτέλεσης, ο Μηνάς ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και προσευχήθηκε μ’ αυτά τα λόγια:

– Σ’ ευχαριστώ, Κύριε και Θεέ μου, γιατί με καταξίωσες να υποφέρω όλα αυτά τα βασανιστήρια και να γίνω κοινωνός των παθημάτων Σου. Σ’ ευχαριστώ που δεν επέτρεψες να με κερδίσουν οι αντίχριστοι, αλλά με φύλαξες σταθερόν ως το τέλος στην ομολογία Σου. Σε παρακαλώ τώρα, παράλαβε την ψυχή μου και κάνε με άξιο της επουράνιας Βασιλείας Σου. Και δώσε τη χάρη και βοήθεια σ’ εκείνους που θα επικαλούνται το όνομα μου.

Όταν τελείωσε, γονάτισε και ο δήμιος του έκοψε το κεφάλι. Ήταν 11 Νοεμβρίου του έτους 296μ.Χ..

Η σκηνή του αποκεφαλισμού. Λεπτομέρεια εικόνας: Το μαρτύριο και τα θαύματά του (1737)Ο αποκεφαλισμός.

Οι ειδωλολάτρες πήραν το κεφάλι και το σώμα του Αγίου και τα έριξαν στη φωτιά. Ότι όμως απέμειναν από τη φωτιά, το πήραν οι κρυπτοχριστιανοί και το τύλιξαν με σεντόνια και μύρα το μετέφεραν κοντά στη Μαρεώτιδα λίμνη της κάτω Αιγύπτου, στη θέση που σήμερα λέγεται στα αραβικά Ελ Αλαμέιν, δηλαδή τόπος του Μηνά.

Στο μέρος εκείνο, η καμήλα που μετέφερε τα άγια λείψανα του, σταμάτησε και δεν προχωρούσε με κανένα τρόπο. Τότε εννόησαν όλοι πως ήταν θέλημα Θεού να ταφούν εκεί τα άγια λείψανα.

Σύντομα ο τάφος του έγινε τόπος προσκυνήματος και πολλοί μετέβαιναν εκεί για να θεραπευτούν από την ελονοσία παίρνοντας το θαυματουργό νερό από την πηγή του.

Ο Μηνάς έλαβε χάρη από τον Κύριο να θαυματουργεί. Και θαυματουργεί συνεχώς από την εποχή του μαρτυρίου μέχρι σήμερα.

ΠΗΓΗ.www.clab.edc.uoc.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: