Η Επιστολή Αγιορειτών στο Χίτλερ και η ιστορική αλήθεια

Η Επιστολή.

Εν Αγίω Όρει τη 13/26 Απριλίου 1941

Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού Κράτους Κύριον Αδόλφον Χίτλερ εις Βερολίνον.

Εξοχότατε,

Οι βαθυσεβάστως υποσημειούμενοι Αντιπρόσωποι των Είκοσιν Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών καί Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Όρους Άθω, λαμβάνομεν την εξαιρετικήν τιμήν ν’ απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα καί παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως, ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν καί κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον, του οποίου Ηγούμενοι καί αντιπρόσωποι τυγχάνομεν, διαδεχομένη εν τούτω τους ιδρυτάς καί Ευεργέτας του Ιερού τούτου Τόπου Βυζαντινούς Αυτοκράτορας καί διαδόχους τούτων.

Το Άγιον Όρος, Εξοχώτατε, συνέστη εις Πανορθόδοξον μοναχικήν πολιτείαν, εις ήν
ανέκαθεν διαβιούν εν αγαστή ομονοία μοναχοί ακωλύτως προσερχόμενοι από διάφορα ορθόδοξα Έθνη, κατά τον Θ΄ μ.Χ. αιώνα, πνευματικώς μέν εξαρτωμένων από του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, πολιτικώς δέ αυτοδιοικούμενον υπό της Ιεράς Συνάξεως των Αντιπροσώπων των Είκοσιν Ιερών καί Κυριάρχων Μονών καί πολιτειακώς υπαγομένων υπό την προστασίαν καί κηδεμονίαν των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων καί των διαδόχων Αυτών.

Το Αυτονομιακόν τούτο πολίτευμα περιεθριγκώθη δι’ αλλεπαλλήλων τυπικών καί Χρυσοβούλων των ιδρυτών καί ευεργετών των Ιερών μονών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Βασιλείου του Μακεδόνος(882), Ιωάννου Τσιμισκή(972), Κωνσταντίνου Μονομάχου(1046), Στεφάνου Δουσάν(1346) καί άλλων Σλαύων, Ουγγροβλάχων Ηγεμόνων καί των μετέπειτα Σουλτανικών Φιρμανίων τελευταίως δε υπό του Καταστατικού Χάρτου του 1926, ούτινος δύο αντίτυπα εσωκλείομεν.

Το ουτωσί καθιερωθέν προνομιακόν καί αυτοδιοίκητον καθεστώς του Ιερού τούτου Τόπου, αποτελέσαν αντικείμενον συζητήσεων καί επικυρώσεων διαφόρων διεθνών συνθηκών περιεθριγκώθη τέλος, διά του 62ου άρθρου της Βερολινείου συνθήκης του έτους 1878, έχοντος ούτω, οι μοναχοί του Όρους Άθω οθενδήποτε καί αν κατάγωνται θα διατηρήσωσι τά κτήματα καί τα πρότερα αυτών δικαιώματα καί θ’ απολαύωσιν, άνευ ουδεμιάς εξαιρέσεως, πλήρους ισότητος δικαιωμάτων καί προνομίων.

Των εν Αγίω Όρει ενασκουμένων Μοναχών, ανεξαρτήτως τόπου προελεύσεως καί Εθνικότητος, σκοπός καί αποστολή καθ’ όλον τον υπερχιλιετή βίον του Αγίου Όρους, υπήρξεν η διατήρησις, προαγωγή καί εξασφάλισις των Ιερών αυτού σκηνωμάτων, η διά της ακαταπονήτου φιλεργίας των εν αυτώ ενασκουμένων μοναχών καλλιέργεια της τε εκκλησιαστικής καί κλασσικής φιλολογίας καί καλλιτεχνίας, ο ασκητικός βίος καί η διηνεκής προσευχή υπέρ του σύμπαντος κόσμου.

Την διατήρησιν του καθεστώτος τούτου της αυτονόμου μοναχικής πολιτείας, ικανοποιούντος πλήρως άπαντας τους εν Αγίω Όρει ενασκουμένους ανεξαρτήτως εθνικότητος Ορθοδόξους μοναχούς καί εναρμονιζόμενοι προς τον σκοπόν καί την αποστολήν αυτών, παρακαλούμεν καί ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα όπως αναλάβη υπό την υψηλήν προστασίαν καί κηδεμονίαν Αυτής.

Τον Βασιλέα των Βασιλευόντων καί Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής καί καρδίας ικετεύοντες, όπως επιδαψιλεύση τη Υμετέρα Εξοχότητι υγείαν καί μακροημέρευσιν επ’ αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Έθνους.

Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως.

Πηγή: Ιστορικόν Διπλωματικόν Αρχείον του Υπουργείου Εξωτερικών

ΣΧΟΛΙΑ.

Ένα αγαπημένο θέμα των συγχρόνων συκοφαντών της Εκκλησίας, είναι η περίφημη επιστολή που έστειλε το Άγιο Όρος στον Χίτλερ. Τη θεωρούν ως δείγμα δοσιλογισμού της Εκκλησίας και του Μοναχισμού, προς στον Γερμανό κατακτητή. Ποια είναι όμως η αλήθεια; Τι αποκρύπτουν όλοι αυτοί που συκοφαντούν το Άγιο Όρος για δοσιλογισμό, εξ αιτίας αυτής της επιστολής;

Οι συνθήκες υπό τις οποίες γράφθηκε η επιστολή αυτή

Για κάποιον που ΔΕΝ γνωρίζει τις συνθήκες υπό τις οποίες γράφθηκε η επιστολή αυτή, εκ πρώτης όψεως φαίνεται ως «δοσιλογική» προς τον κατακτητή Γερμανό. Μόλις όμως αναλυθούν οι περιστάσεις της συγγραφής της, αποκαλύπτεται αμέσως η ΑΠΑΤΗ των συκοφαντών της Εκκλησίας, και ο δόλος τους (ή έστω η αμάθειά τους) ξεσκεπάζεται.

Όπως θα παρατηρήσετε στη συνέχεια από τα ντοκουμέντα που θα παρουσιασθούν, η επιστολή αυτή γράφτηκε σε μία ιδιαίτερα επικίνδυνη συγκυρία, όχι μόνο για την Ορθοδοξία, αλλά και για την ίδια την Ελληνικότητα της Βόρειας Ελλάδος. Και όπως θα παρατηρήσετε στη συνέχεια, η επιστολή αυτή, όχι μόνο δεν κρύβει «δοσιλογισμό», αλλά αντιθέτως, υποκρύπτει ΒΑΘΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ κατά των Χριστιανών, αλλά και κατά του Ελληνισμού, ώστε να καθίσταται δικαιολογημένη, αν όχι επιβεβλημένη!

Η επιστολή αυτή, γράφθηκε, υπό τον κίνδυνο της Βουλγαρικής αφελληνιστικής προσπάθειας! Τον καιρό εκείνο, ολόκληρη η Βόρεια Ελλάδα κινδύνευε να αφελληνισθεί βίαια, και να ενταχθεί σε μια προσπάθεια «Βουλγαροποίησής» της! Και ο Χίτλερ, (ο οποίος ακόμα δεν είχε εκδηλωθεί σε όλο το φάσμα της κακίας του), ήταν το μικρότερο κακό, που θα έδινε τη λύση στη Βουλγαρική κατοχή της Βόρειας Ελλάδος!

Για του λόγου το αληθές, δείτε τι γράφει για την περίσταση αυτή η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, εκδ. Αθηνών, τ. ΙΣΤ, σ. 66-71:

«Τι γινόταν στην υπό βουλγαρική κατοχή και διοίκηση Ανατολική Μακεδονία και Θράκη;

«Ο φόβος των βουλγαρικών Αρχών να εξελιχθεί η Εκκλησία σε πόλο συσπείρωσης κατά των Αρχών κατοχής είχε ως συνέπεια τη λήψη μέτρων για τον αφελληνισμό της με την απέλαση των Ελλήνων μητροπολιτών και αρκετών Ελλήνων ιερέων. Πριν απελαθούν, πολλοί από αυτούς κακοποιήθηκαν και ληστεύτηκαν.

(…) Η Εκκλησία των περιοχών αυτών ενσωματώθηκε στην Εξαρχική Βουλγαρική Εκκλησία (21.6.1941) και επιβλήθηκε το βουλγαρικό εορτολόγιο, το βουλγαρικό τυπικό στις ιερουργίες, η τέλεσή τους στη βουλγαρική γλώσσα (οριστικά από το καλοκαίρι του 1942). Οι θέσεις των ήδη απελαθέντων Ελλήνων κληρικών – και σταδιακά και άλλων – επανδρώθηκαν από Βούλγαρους κληρικούς. (…) Παράλληλα χρησιμοποιήθηκαν οι Βούλγαροι κληρικοί χρησιμοποιήθηκαν ως οι πιο ένθερμοι φορείς της εθνικιστικής προπαγάνδας. (…)

Τα εκκλησιαστικά ταμεία και όλη η εκκλησιαστική περιουσία τέθηκαν στη διάθεση των βουλγαρικών εκκλησιαστικών αρχών ή κατασχέθκαν από το βουλγαρικό κράτος. Κατασχέθηκαν επίσης τα αρχεία των ναών και πολλά καταστράφηκαν για να μη θυμίζουν την ελληνική τους προέλευση. Ναοί, μοναστήρια και μητροπολιτικά μέγαρα λεηλατήθηκαν, και αφαιρέθηκαν εικόνες, άμφια, χρυσά και αργυρά σκεύη, χαλιά, έπιπλα, γραφομηχανές, βιβλία, χειρόγραφα. (…)

Η λειτουργία των ελληνικών σχολείων απαγορεύτηκε και δόθηκε εντολή να εκτοπιστούν οι εναπομείναντες Έλληνες εκπαιδευτικοί. (…)

Στις κατεχόμενες περιοχές επετράπηκε μόνον η λειτουργία εκτός των βουλγαρικών, αρμενικών, εβραϊκών και τουρκικών σχολείων (…)

Σε όλη τη βουλγαροκρατούμενη περιοχή καθιερώθηκε ως επίσημη γλώσσα η βουλγαρική (12.5.1941). Στο πλαίσιο εφαρμογής του σχετικού διατάγματος (…) γ) απαγορεύτηκε με ποινή προστίμου η δημόσια χρήση της ελληνκής γλώσσας (…)

Απαγορεύτηκε η έκδοση, κυκλοφορία, κατοχή και χρήση ελληνικών ιστορικών βιβλίων και εντύπων˙ οι βιβλιοθήκες των σχολείων, των συλλόγων αλλά και των ιδιωτών είτε καταστράφηκαν είτε αρπάχτηκαν και μεταφέρθηκαν στη Βουλγαρία. Απαγορεύτηκε η λειτουργία των ελληνικών τυπογραφείων, των στοιχειοθετικών μηχανών και η χρήση ελληνικών γραφομηχανών και πολυγράφων (…)

Ασβεστώθηκαν ή καταστράφηκαν οι ελληνικές επιγραφές ναών, εικονοστασίων κ.λπ., ενώ ακόμα και οι επιγραφές τάφων εκβουλγαρίστηκαν. Σχετικές πιέσεις του βουλγαρικού πολιτικού κόσμου και των διανοουμένων οδήγησαν κόμη και στην προσπάθεια να μετονομαστούν οι κάτοικοι της περιοχής και να μετατρέψουν τα ελληνικά βαπτιστικά τους στα αντίστοιχα βουλγαρικά, με έγκριση μάλιστα της Συνόδου της Βουλγαρικής Εκκλησίας (Δεκέμβριος 1942) (…)

Οι Έλληνες υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν χρηματικά ποσά ως ενίσχυση στους Βουλγάρους εποίκους.

(…) Στους Έλληνες γιατρούς, δικηγόρους και φαρμακοποιούς απαγορεύτηκε η άσκηση του επαγγέλματός τους. διοικητικά μέτρα λήφθηκαν και για τον περιορισμό των Ελλήνων τεχνιτών και ελεύθερων επαγγελματιών (…)

Από τον Ιούλιο του 1943 άδειες ασκήσεως εμπορίου δίνονταν μόνο σε Βούλγαρους υπηκόους (…)

Από τους Έλληνες γεωργούς αφαιρέθηκε το 1/2 του γεωργικού τους κλήρου, επίσης τα αποθέματα των ζωοτροφών τους και τα εργαλεία τους. (…)

Συχνότατες ήταν επίσης και η επιβολή προστίμων, οι συλλήψεις και οι βασανισμοί Ελλήνων με οποιαδήποτε αφορμή (ομιλία ελληνικής γλώσσας…) (…)

Η πολιτική διάκρισης έφτασε ώς το σημείο να απαγορευτεί το 1943 η πώληση σε Έλληνες βασικών προϊόντων διατροφής, όπως γάλα, κρέας, ψάρι και γιαούρτι (…)

Η νέα βουλγαρική κυβέρνηση επέδειξε μια προφανή απροθυμία στην απόσυρση των βουλγαρικών στρατιωτικών δυνάμεων από την περιοχή, προφασιζόμενη λόγους τάξης και ασφάλειας για να δικαιολογήσει την παραμονή της (…)

Έως τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, το 1946, η βουλγαρική κυβέρνηση (…) έθετε θέμα παραχώρησης σε αυτήν της Δυτικής Θράκης. Το αίτημα αυτό είχε την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και της Τσεχοσλοβακίας, της Πολωνίας και της Γιουγκοσλαβίας»

Η επιστολή των μονών του Αγ. Όρους προς το Χίτλερ παρουσιάζεται ως χείριστος βαθμός δοσιλογισμού. Για έναν παράξενο λόγο όσοι την διαδίδουν δεν αναφέρουν καν τίποτε για την αιτία της σύνταξης και αποστολής της επιστολής αυτής. Την παρουσιάζουν ως ουρανοκατέβατη, ως άνευ σοβαρού λόγου, ως καιροσκοπισμό «για να τα έχουν καλά με τους ισχυρούς πάσει θυσία, ακόμη και εις βάρος της χώρας». Ωστόσο τα παραπάνω αποσπάσματα, τα οποία δείχνουν τι θα επακολουθούσε αν ο Βουλγαρικός στρατός καταλάμβανε τον Άθωνα και αν η περιοχή προσαρτιόταν στη Βουλγαρία, όπως οι Αν. Μακεδονία και Θράκη, των οποίων τα δεινά περιγράφηκαν παραπάνω, δείχνουν και τα κίνητρα των μοναχών του Αγ. Όρους. Όχι φυσικά τον φιλοναζισμό ή την εθελοδουλεία, αλλά την επιλογή του μικρότερου κακού. Είναι γνωστό ότι οι Γερμανοί μοίραζαν την Ελλάδα σε Βουλγαρική, Ιταλική και Γερμανική ζώνη κατοχής. Οι Βούλγαροι πήραν την Αν. Μακεδονία-Θράκη και πίεζαν για να τους δοθεί η διοίκηση και κατοχή της Χαλκιδικής και όλων των περιοχών της Β. Ελλάδας. Ο βασιλιάς της Βουλγαρίας Μπόρις επισκεπτόμενος τον Χίτλερ στο Βερολίνο είχε ζητήσει να δωθεί στη Βουλγαρία ο Άθωνας. Φαντάζεται κανείς τι μανία ανθελληνικής καταστροφής, πόσες εξαφανίσεις και καταστροφές βυζαντινών και μη σλαβικών έργων τέχνης θα επακολουθούσαν, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Οι μοναχοί του Αθωνα είτε έπρεπε να καθίσουν άπρακτοι είτε έπρεπε να αποσοβήσουν το χειρότερο κακό.

Λοιπόν οι μοναχοί του Αγίου Όρους παραδόθηκαν στους Γερμανούς για να γλυτώσουνε από τους  Βουλγάρους. Η βουλγαρική κατοχή θα τους εξαφάνιζε ακριβώς όπως οι Βούλγαροι εξαφάνιζαν κάθε ίχνος παρουσίας Ελλήνων και ελληνορθόδοξου πολιτισμού, τόσο κατά τους Βαλκανικούς και τον Α’ Π.Π. όσο και κατά τον Β’ Π.Π.

Οι Γερμανοί μόλις είχαν καταλάβει την Ελλάδα, δεν είχαν αρχίσει τα έκτροπα στη χώρα μας ούτε βέβαια οι μοναχοί ή κανείς άλλος στην περιοχή γνώριζε περί φούρνων κ.λπ., όπως παραπλανητικά διαδίδουν όσοι παραθέτουν την επιστολή – ενώ αντίθετα οι Βούλγαροι μάς ήταν γνωστοί από την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα, των Βαλκανικών και του Α’ Π.Π. για το συστηματικό πρόγραμμα αφελληνισμού της Μακεδονίας˙ αν έμπαιναν στο Άγ. Όρος, θα το εκβουλγάριζαν καταστρέφοντας ό,τι δεν ήταν βουλγαρικό – όπως άλλαζαν ακόμη και τις ταφικές επιγραφές.

Υπάρχει κολακεία στην επιστολή προς τον Χίτλερ; Ναι, φυσικά και υπάρχει. Είναι δείγμα ειλικρινούς φιλοναζισμού ή δοσιλογισμού; Όχι!

Τι άλλο θα μπορούσε να υπάρξει, προκειμένου να αποσοβηθεί το έσχατο κακό, ο εκβουλγαρισμός και αυτής της περιοχής, προκειμένου να παρέμβει ο ίδιος ο Χίτλερ κατά των συμμάχων του Βουλγάρων; Το Άγ. Όρος δεν βρισκόταν στη νότια Ελλάδα, ώστε να μην υπήρχε κίνδυνος αφελληνισμού του από ένα εχθρικό εκείνη την εποχή γειτονικό έθνος. Στη νότια Ελλάδα παρόμοια επιστολή δε θα είχε λόγο, αφού δεν παραμόνευαν Βούλγαροι με σκοπό τον αφελληνισμό της περιοχής της.

Χαρακτηριστικό των αντιλήψεων των μοναχών του Όρους είναι το εξής περιστατικό:

Σε επέμβαση του Γερμανού Ταγματάρχη Στένγκερ μετά από διαβολές των Σλάβων μοναχών προκειμένου να αντικατασταθεί ο Β. Κορφιωτάκης (Έλληνας διοικητής του Όρους) και σε ερώτηση του αν επιθυμούν οι μοναχοί να μην υπάρχει Έλληνας διοικητής, οι μοναχοί έδωσαν την πιο κάτω απάντηση «Το να ερωτάται το ελληνικότατον Άγιο Όρος αν επιθυμεί Έλληνα Διοικητήν τής προξενεί εντύπωσιν».

Η αντίσταση των Βουλγάρων μαρτυράει πολλά

Αντιδράσεις υπήρξαν από την Ι. Μ. Γρηγορίου και τον Γέροντα Βαρλαάμ, τους εκπροσώπους των σλαβοφώνων μονών Παντελεήμονος (Ρώσικο), Ζωγράφου (Βουλγάρικο) και η υπογραφή γίνηκε μετά από αμοιβαίες παραχωρήσεις, παράλληλα όμως συνέταξαν υπόμνημα που ζητούσε Διεθνοποίηση του Αγίου Όρους και ο αντιπρόσωπος της Παντελεήμονος Βασίλειος Κριβοσέιν, ο οποίος γνώριζε άριστα την γερμανική γλώσσα αναχώρησε με προορισμό το Βερολίνο και Σόφια για να επιδώσει το υπόμνημα, ενεργούσαν με στόχο την εγκατάσταση γερμανικού και βουλγαρικού στρατού στο Άγιο Όρος ή την Διεθνοποίηση.

Στην όλη αυτή προσπάθεια βοήθησε και ο μοναχός Βενιαμίν της Παντελεήμονος και οι βουλγαρικής καταγωγής μοναχοί Μιχαήλοφ (του κελιού «Άξιον Εστί») και Ευθύμιος της Ζωγράφου.

Το σχέδιο τους αυτό είχε δύο σκέλη

1ον Δημιουργία προϋποθέσεων και συνθηκών που θα υποχρέωναν τον γερμανικό στρατό να εισβάλει.

2ον Η αποστολή μονάδων του Βουλγαρικού στρατού και τελική κατάληψη του Αγίου Όρους από τους Βουλγάρους.

Για την εκπλήρωση αυτών των στόχων εκμεταλλευόντουσαν και το παραμικρότερο περιστατικό για να τονίσουν την ανεπάρκεια της Ελληνικής Χωροφυλακής ή τον Κομμουνιστικό κίνδυνο.

Με άλλα λόγια, οι Βούλγαροι αντέδρασαν στην διπλωματική αυτή τακτική, γιατί την είδαν ως εμπόδιο στον εκβουλγαρισμό του Αγίου Όρους. Σωστά κατάλαβαν ότι ήταν (ο μόνος) τρόπος, για να γλιτώσει από τα νύχια της Βουλγαρίας ο Άθωνας. Γι’ αυτό και αντέδρασαν, και γι’ αυτό έστειλαν και ξεχωριστή επιστολή, ζητώντας τη διεθνοποίηση-έμμεσο εκβουλγαρισμό του Αγίου Όρους με αποστολή βουλγάρων στρατιωτών. Σήμερα ορισμένοι θεωρούν την επιστολή των ελλήνων μοναχών ως δείγμα γλοιώδους εθελοδουλείας. Η αλήθεια όμως φαίνεται από την αντίδραση των Βουλγάρων.

Συμπέρασμα: Όπως προκύπτει από την ανάλυση του θέματος αυτού, και όπως κατ’ επανάληψιν έχουμε δείξει σε αυτή την ιστοσελίδα  (www.oodegr.com) ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ με το οποίο ασχοληθήκαμε, οι εχθροί και κατήγοροι της Εκκλησίας, είναι ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΚΟΗΘΕΙΣ και ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ, που στόχο έχουν με αποσπασματικά στοιχεία, να αποπροσανατολίσουν και να ξεγελάσουν όσους δεν γνωρίζουν όλη την ιστορία στην οποία αναφέρονται.

Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το άρθρο θα καταλάβει πως υπάρχει και η καλώς νοούμενη διπλωματία.!!! Η Ορθόδοξη Εκκλησία προτίμησε να κάνει αυτο που ασφαλώς δεν μπορούσε να κάνει το επίσημο κράτος..!!!
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ορθόδοξη Εκκλησία προτίμησε να μπει μπροστάρης και να σώσει τον Ελληνισμό.!!!

Γι΄αυτό μην πιστεύετε τόσο εύκολα όταν κατηγορούν το Άγιο Όρος και τον Μοναχισμό στην συμβολή των αγώνων του Έθνους…!!!

http://www.oodegr.com/neopaganismos/sykofanties/epis_ag_orous_xitler1.htm

Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by NKF_INF-SGT on Μαρτίου 17, 2011 at 2:35 μμ

    Ένα μεγάλο εύγε που αναλάβατε να απαντάτε στους συφάντες ανθέλληνες και δόλιους πρακτορίσκους που βάλθηκαν να γκρεμίσουν τους πυλώνες του Ελληνισμού. Ένας από τους οποίους είναι και η Ελληνορθοδοξία. Πάντα οι ίδιοι «χώροι» είναι πίσω από τέτοιες ενέργειες και τα αρωστημένα τους μυαλά. Και πάλι εύγε!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: