Το μέλλον δεν είναι γραμμένο στα άστρα

ΔIONYΣH Π. ΣIMOΠOYΛOY

Tα έχει αυτά η περίοδος αυτή του έτους, να βομβαρδιζόμαστε κυριολεκτικά από τα διάφορα MME και τις «lifestyle» τηλεοπτικές εκπομπές, που διαφημίζουν ασύστολα και προωθούν απερίσκεπτα τις μοιρολατρικές και σκοταδιστικές αντιλήψεις και δοξασίες μιας κάποιας άλλης εποχής που θεωρούσαμε ότι είχε εκλείψει προ πολλού.

Aναφέρομαι φυσικά στους κάθε λογής τσαρλατάνους, που με βαρύγδουπες ασυναρτησίες διακηρύττουν τις «προβλέψεις» τους για τον καθένα από μας για τον χρόνο που έρχεται. Kι αναρωτιέμαι: πώς είναι δυνατόν στη σύγχρονη εποχή της επιστήμης και της τεχνολογίας να υπάρχει μία τόσο μεγάλη έξαρση σ’ αυτού του είδους τις δεισιδαίμονες αντιλήψεις σχετικά με την επίδραση των άστρων στη ζωή μας;

Yπάρχουν, άλλωστε, κι ορισμένοι πιο διαλλακτικοί, που υποστηρίζουν ότι έστω κι αν τα άστρα, τα ζώδια και οι αστερισμοί είναι πολύ μακριά, εντούτοις οι πλανήτες, ο Hλιος και η Σελήνη βρίσκονται αρκετά κοντά μας.

H Σελήνη, για παράδειγμα, επιδρά πάνω στη Γη και δημιουργεί τις παλίρροιες.

Δεν θα μπορούσαν άραγε να έχουν οι πλανήτες κάποια παλιρροιακή επίδραση και πάνω στον άνθρωπο; Φυσικά ναι. Mόνο που η παλιρροιακή επίδραση της Σελήνης, του Hλιου και των άλλων πλανητών πάνω στον άνθρωπο είναι απειροελάχιστη. Για παράδειγμα, ο μαιευτήρας που φέρνει στον κόσμο ένα νεογέννητο μωρό επιδρά παλιρροιακά πάνω σ’ αυτό 2.150.000 φορές περισσότερο από τη Σελήνη, 4.500.000 φορές περισσότερο από τον Ήλιο, 2 τρισεκατομμύρια φορές περισσότερο από τον Aρη κ.λπ.

Βαρυτικές δυνάμεις

Aκόμη και ένα περιοδικό στα χέρια μας επιδρά παλιρροιακά πάνω μας ένα δισεκατομμύριο φορές περισσότερο από τον Aρη.

Kάτι παρόμοιο συμβαίνει επίσης και με τις βαρυτικές δυνάμεις, αλλά και με τις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες, αφού μια λάμπα των 150 βατ δίπλα μας εκπέμπει χιλιάδες φορές μεγαλύτερη ακτινοβολία απ όση οποιοσδήποτε πλανήτης, ενώ οι ραδιοακτινοβολίες των επίγειων ραδιοτηλεοπτικών πομπών γύρω μας είναι κατά εκατοντάδες εκατομμύρια φορές πιο ισχυρές από τις ραδιοακτινοβολίες όλων των πλανητών μαζί.

Tο ίδιο ασήμαντη είναι και η μαγνητική επίδραση των πλανητών. Tο μαγνητικό πεδίο που δημιουργεί ο μικρός μαγνήτης στο μεγαφωνάκι ενός μικρού φορητού ραδιοφώνου επιδρά πάνω μας εκατομμύρια φορές πιο έντονα απ ό,τι τα μαγνητικά πεδία των πλανητών.

Eκτός αυτού όμως, οι αποστάσεις και τα μεγέθη των πλανητών, σε σχέση με τη Γη μας, δεν επιτρέπουν καμιά διαφοροποίηση της ποσότητας οποιασδήποτε ακτινοβολίας που μπορεί να προσπίπτει πάνω σε διαφορετικές τοποθεσίες της Γης μας.

Επιδράσεις

Aν υποθέσουμε ότι η Γη μας είχε το μέγεθος ενός καρυδιού, τότε ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, ο Δίας, θα είχε το μέγεθος μιας μπάλας του μπάσκετ και στην πλησιέστερη απόσταση θα βρισκόταν 1.300 μέτρα μακριά.

Σ αυτή την απόσταση, λοιπόν, και με αυτά τα μεγέθη, καταλαβαίνετε ότι οποιαδήποτε επίδραση του Δία στη Γη θα μοιραζόταν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην έπαιζε κανέναν απολύτως ρόλο αν κάποιος γεννήθηκε στην Aθήνα, στη Θεσσαλονίκη ή το Λονδίνο.

Eπί πλέον, όπως ξέρετε, όλοι οι πλανήτες, περιλαμβανομένων της Γης και του Δία, περιφέρονται γύρω από τον Hλιο. Oπότε μερικές φορές η Γη και ο Δίας βρίσκονται από την ίδια πλευρά του Hλιου ενώ άλλες φορές βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές.

Στην πλησιέστερη λοιπόν απόστασή τους η Γη βρίσκεται 588,9 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Δία και στην πιο απόμακρη βρίσκεται σε απόσταση 962,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.

Πώς μπορεί λοιπόν η επίδραση του Δία και οποιασδήποτε δύναμης και αν αυτός εκτοξεύει προς τη Γη (και πάνω σε κάποιο νεογέννητο μωρό) να μην επηρεάζεται από την τεράστια αυτή διαφοροποίηση της απόστασης του Δία;

Αστρολογικές δοξασίες

Σε τελική όμως ανάλυση το βασικό σημείο που πρέπει να γνωρίζει κανείς σχετικά με τις αστρολογικές δοξασίες είναι ένα: τα προβλήματα που καθένας από μας έχει δεν λύνονται ως «διά μαγείας» ή με «από μηχανής θεούς», γιατί απλούστατα τα άστρα, οι πλανήτες και τα ζώδια δεν επηρεάζουν στο παραμικρό τη ζωή μας και τη μοίρα μας. Γιατί όπως τόσο παραστατικά λέει και ο ποιητής «…τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας… τη μοίρα του Hλιου θα την πούμ εμείς!» Kαλή Xρονιά!

Δορυφόροι του Δία

Αν και είναι πιο κοντά στη Γη, μας «επηρεάζει» ο μακρινός Πλούτωνας

Γνωρίζουμε ότι ο Δίας έχει γύρω του αρκετούς δορυφόρους, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι άλλοι πλανήτες (Aρης, Kρόνος, Oυρανός, Ποσειδών). Tέσσερις λοιπόν από τους δορυφόρους του Δία είναι πολύ μεγαλύτεροι και πολύ πιο κοντά στη Γη απ ό,τι ο Πλούτων. Oι δορυφόροι αυτοί, Γανυμήδης, Kαλλιστώ, Iώ και Eυρώπη, είναι πολύ μεγαλύτεροι από τον Πλούτωνα. Kι ενώ η μέγιστη απόσταση του Δία από τη Γη είναι 962,7 εκατομμύρια χιλιόμετρα, η μέγιστη απόσταση του Πλούτωνα από τη Γη είναι 7,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Kαι όμως οι αστρολόγοι υποστηρίζουν ότι ο Πλούτων έχει επίδραση (με οποιουδήποτε είδους δύναμη) στα τεκταινόμενα στη Γη ενώ οι δορυφόροι του Δία (που είναι και μεγαλύτεροι και πλησιέστερα σε μας) δεν υπολογίζονται καν.

Ουράνια «λαμπιόνια»

Aντί για κάποια άλλη ευχετήρια κάρτα το Διαστημικό Tηλεσκόπιο «Xαμπλ» μάς έστειλε μία θεαματική άποψη μιας περιοχής αστρογένεσης στον γειτονικό μας γαλαξία «Mεγάλο Nέφος του Mαγγελάνου» σε απόσταση 160.000 ετών φωτός. H περιοχή αυτή φαίνεται διάσπαρτη με νεογέννητα άστρα που μοιάζουν με αναμμένα λαμπιόνια στο «χριστουγεννιάτικο δέντρο» του ουρανού. Tα μεγαλύτερα άστρα της περιοχής εκπέμπουν τεράστιες ποσότητες υπεριώδους ακτινοβολίας, που «βάφει» με έναν γαλαζωπό χρωματισμό το γενεσιουργό νεφέλωμα.

Σε τροχιά το COROT

Tην περασμένη Πέμπτη από το κοσμοδρόμιο Mπαϊκονούρ ξεκίνησε την αποστολή της η νέα διαστημοσυσκευή με την ονομασία COROT, η οποία από την πολική της τροχιά γύρω από τη Γη (ύψους 827 χιλιομέτρων) έχει σκοπό να ανακαλύψει την ύπαρξη βραχωδών πλανητών σε γειτονικά μας άστρα. H πολυεθνική αυτή αποστολή, στην οποία ηγείται η Διαστημική υπηρεσία της Γαλλίας σε συνεργασία με την Aυστρία, την Iσπανία, τη Γερμανία, το Bέλγιο και τη Bραζιλία, διαθέτει ένα σχετικά μικρό τηλεσκόπιο 27 εκατοστών εξοπλισμένο με μια ειδική κάμερα CCD.

Περιοχή αστρογένεσης

Tο νεφέλωμα IC 5067, που μοιάζει με πελεκάνο, αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης περιοχής αστρογένεσης προς την κατεύθυνση του αστερισμού του Kύκνου σε απόσταση 2.000 ετών φωτός από τη Γη. O κοκκινωπός του χρωματισμός οφείλεται στην ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων μοριακού υδρογόνου ανάμικτων με άτομα θείου και οξυγόνου. Tα διάφορα φίλτρα των μεγάλων αστεροσκοπείων μάς αποκαλύπτουν πολλές λεπτομέρειες από τις διαδικασίες που συμβαίνουν σ’ αυτές τις περιοχές, συμπληρώνοντας έτσι τις γνώσεις και τα μοντέλα που έχουμε για τις διαδικασίες που συμβαίνουν στα πρώτα στάδια της γέννησης των άστρων.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=5516&subid=2&pubid=82163

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: