«Σταυρός Αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα»

Από τον Βιο του Αγίου Νηφωνος-Επισκόπου Κωνσταντιανής

Ενας ευσεβής Χριστιανός μου διηγήθηκε, γράφει ο Ιερομόναχος Πέτρος (Βιογράφος του Αγίου Νηφωνος), το παρακάτω αξιοθαύμαστο γεγονός.
Κάποιο Σαββατόβραδο, που προσευχόταν στον πρόναο του Αγίου Αναστασίου κατά την καθιερωμένη αναστάσιμη Αγρυπνία, ήλθε και ο δούλος του Θεού Νήφων, γιατί πάντα συνήθιζε να αγρυπνεί στους Ναούς των Αγίων.
— Βλέπω, λοιπόν, συνέχισε ο συνομιλητής μου, πλήθος λευκοφόρων να συμπορεύονται μαζί του, άλλοι μπρος κι άλλοι πίσω του και να ευφραίνονται που τον περικύκλωναν. Το πιο φοβερό όμως ήταν, ότι μπροστά του υψωνόταν ένας Σταυρός ίσος με το ανάστημά του, που έλαμπε σαν να ήταν από καθαρό χρυσάφι.
Όμοιοι αστραφτεροί Σταυροί υπήρχαν δεξιά, αριστερά, πίσω και πάνω απ τὸ κεφάλι του Οσίου. Ήταν πλεγμένοι μεταξύ τους και τον περιτείχιζαν. Όταν ερχόταν κάποιος πειρασμός, εκείνη την στιγμή της πάλης, θέλοντας ο Κύριος να τον δοκιμάσει, επέτρεπε και ξεχώριζαν οι Σταυροί. Ετσι άφηναν ένα μικρό άνοιγμα μεταξύ τους, απ ὅπου μπορούσαν οι εχθροί να ρίξουν τα βέλη τους. Πλήθη Αγγέλων και δαιμόνων παρακολουθούσαν την πάλη. Ο Άγιος ύψωνε τα χέρια του στον ύψιστο Θεό και με τον καθαρό του νου ανέβαινε προς Αυτόν.
Έμενε κει ψηλά προσευχόμενος. Και ο σατανάς βλέποντάς τον και φοβούμενος την οργή του Θεού, έλεγε τρέμοντας στο ασκέρι του:
— Πάμε, παιδιά, να φύγουμε από τούτον τον Νήφωνα, γιατί ανέβηκε στον ουρανό και προσεύχεται εναντίον μας στον Μεγάλο. Πριν λοιπόν να κατεβεί η οργή Του και να μας βασανίσει, ας εξαφανισθούμε.
Και γίνονταν αμέσως άφαντοι. Κι εκείνος ο μακάριος, μετά την δέηση κατέβαινε στην γη, ερχόταν στον εαυτό του και μη βρίσκοντας κανένα πολέμιο, ευχαριστούσε τον Πανάγαθο που τον σκέπαζε.
Τότε και οι Άγγελοι έφευγαν χαρούμενοι, ενώ οι τίμιοι Σταυροί συνδέονταν πάλι, κλείνοντας την είσοδο και φρουρώντας τον δίκαιο.Πολλές φορές, συνέχισε να μου διηγείται ο καλός εκείνος Χριστιανός, ερχόταν ο διάβολος με πλήθος δαιμόνων, για να τον ρίξει σ ἕνα πάθος, αλλά δεν μπορούσε, γιατί, καθώς ήταν περιτειχισμένος με τη δύναμη του Σταυρού, τους περιγελούσε και τους έφτυνε.
Ετσι, οι σκοτεινοί δαίμονες καταντροπιασμένοι εξαφανίζονταν, ενώ αυτός ακόμη περισσότερο δοξολογούσε τον Θεό, που του χάρισε τέτοια δύναμη κατά των αοράτων εχθρών.
_
Βλ. Πετρου Ιερομονάχου, Ενας ασκητής Επίσκοπος — Αγιος Νηφων Επίσκοπος
Κωνσταντιανής, έκδοσις θʹ, σελ. 113-4, Ιερὰ Μονή Παρακλήτου, Ωρωπὸς Αττικῆς
1987.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: