Ο π. Ευστράτιος ο Μακρυγένης

Διήγηση του π.Γαβριήλ Διονυσιάτου.

Γύρω στο 1864, αδελφοι μου, ζουσε ενας ερημίτης στα Καυσοκαλύβια, στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Ορους, ο οποιος ελέγετο πατηρ Ευστράτιος ο Μακρυγένης. Πριν απο 30 χρόνια απο το 1864, ειχε μονάσει στο σπηλαιωδες κάθισμα της Αγίας Τριάδος, το οποιον ανηκε στην μονη του Αγίου Παύλου. Ητο τελείως αγένης, σπανος. Και ασκήτευε μαζι με τον γέροντα του, δύο ολοι κι ολοι. Οταν πέθανε ο γέροντάς του, πηγε στα Καυσοκαλύβια για να συνεχίσει εκει τους μοναχικους και ασκητικους αγωνες του. Οπου πήγαινε ομως δεν τον ηθελαν, γιατι ηταν αγένειος. Εκεινος ο καϋμένος εκλιπαρουσε :» -Σας παρακαλω, πάρτε με κάπου». Κάποιος γέροντας ομως τον σπλαχνίστηκε και του ειπε : -Θα κάνομε με την
συνοδεία μας, σήμερα το βράδυ, μια ολονύχτια αγρυπνία στην Παναγία μας. Και κείνη αν θέλει να μείνεις κοντα μας θα το δείξει, οικονομωντας την αδυναμια μας με κάποιο δικο της θαυμα.
Κάποιο σημειο. Πράγματι λοιπον εκαμαν την αγρυπνία και το πρωι ω του θαύματος, φάνηκαν τριχουλες στο πρόσωπό του πατρος Ευστρατίου προς μεγάλη χαρα και εκπληξη ολων. Ετσι εγινε δεκτος. Αφου βέβαια την πρόσληψη του στην συνοδεία την πραγματοποίησε η Θεοτόκος, με το ειδικο εκεινο θαυμα που εγινε σ ενα βράδυ. Το θαυμα ομως δε σταμάτησε εδω. Μεγάλωσε και εγινε θαυμασιώτερο. Διότι οσο περνουσε ο καιρος, η γενειάδα μεγάλωνε, μεγάλωνε, μεγάλωνε, μεγάλωνε, και εφθασε μέχρι τα δάκτυλα των ποδιων του. Πολλοι μοναχοι απ ολόκληρο το Αγιο Ορος πήγαιναν για να δουν και να θαυμάσουν το γεγονος, που ητο καθαρο θαυμα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Απο τότε πέρασαν 30 τόσα χρόνια και φθάσαμε αισίως το 1864. Το Αγιο Ορος, οπως και ολόκληρη η Μακεδονία-Θράκη, η Βόρειος Ελλάδα, ητο κάτω απο την Τουρκικη κατοχη. Προέκυψε μια διαφορα μεταξυ των 20 μονων και αμέσως φθάνει ο Τουρκος διοικητης Θεσσαλονίκης, ο Χουρσιτ-πασας. Η διαφορα ειχε τακτοποιηθει, αλλα ο πασας εμεινε στις Καρυες, τρεις-τέσσερεις ημέρες. Ηταν λόγιος και πολυ μορφωμένος. Ετσι επισκέφθηκε το Πρωτατο, σεις οι ανδρες θα ξέρετε καλύτερα, εχετε πάει εκει στο Αγιο Ορος, για να δει οπως δήλωσε τις περίφημες
τοιχογραφίες του Πανσέληνου. Μεταξυ των αλλων θαύμασε και τις ολόσωμες αγιογραφίες δύο αγίων, του οσίου Πέτρου του Αθωνίτου και του Αγίου Ονουφρίου του Αιγυπτίου, των οποίων οι γενειάδες
εφθαναν μέχρι τα πόδια τους και σκέπαζαν ετσι ακόμη και την γύμνια των ασκητικων σωμάτων τους.

Ο πασας εξέφρασε την δυσπιστία του και ειπε οτι ειναι φυσικο, αυτο αδύνατον, φυσικως αδύνατον. Οι πατέρες  του ειπαν οτι αυτο που ειναι φυσικως αδύνατον, για τους μοναχους ειναι πάρα πολυ φυσικον.
Εκεινος επέμεινε στην δυσπιστία του. Τότε οι Αγιορείτες, χάριν της αληθείας, του ειπαν οτι στις ημέρες μας , δηλ. το 1864, υπάρχουν ομοιοι μοναχοι με τους οσίους, και μάλιστα ο ενας μονάζει στα Καυσοκαλύβια. -Να μου τον φέρετε αυριο, ειπε ο πασας, για να πιστέψω και σας και βέβαια στις τοιχογραφίες που υπάρχουν εδω. Πηγαν λοιπον, αμέσως εκείνη τη ωρα, ξεκίνησαν και πηγαν και εφεραν με τα ζωα τους τον παρέρα Ευστράτιο.
Παρουσιάστηκε μπροστα στον Χουρσιτ πασα και ζήτησε ο μοναχος αυτος να του φέρουν ενα σκαμνι. Το εφεραν λοιπον, ανέβηκε πάνω και εβγαλε μέσα απο το αντερι την γενειάδα του, και την αφησε να πέσει κάτω, και εφθασε μέχρι τη γη. Ηταν δηλαδη πιο μεγάλη κι απ το μπόι του. Μπροστα σ αυτο το θέαμα, ο Τουρκος στρατηγος εμεινε κατάπληκτος και για λίγες στιγμες βουβος. Υστερα προς
τους ηγουμένους εκει της συνάξεως και τους ειπε Τουρκικα -»
-Αφεντερ σιμ, αφεντιλιερ», δηλαδη συγγνώμην κύριοι, συγγνώμη.

Κι εβγαλε απο το συλάκι του τρεις χρυσες λύρες και τις εδωσε στον πατέρα Ευστράτιο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: