Ο Ευγνώμων Ληστὴς θεραπεύει θαυματουργικά τὸν Aγιο Πορφύριο Eπίσκοπο Γάζης

Ο  Άγιος Πορφύριος  Επίσκοπος Γάζης (348-420, μνήμη: 26η Φεβρουαρίου), καταγόμενος εκ Θεσσαλονίκης, όταν ασκήτευε στὰ μέρη του Ιορδάνου, αρρώστησε βαριά· Η   ἀσθένειά του ἦταν κίρρωση του  ήπατος, μὲ συνεχή λεπτότατο πυρετό. Τὸν μετέφεραν, κατόπιν παρακλήσεώς του, στα Ιεροσόλυμα, όπου δὲν σταματούσε, παρὰ τὴν βαριὰ ασθένειά του, να  επισκέπτεται τους ς Αγίους Τόπους, κυρτωμένος, ἐπειδὴ δὲν του  ήταν δυνατὸν νὰ ὀρθώση τὸ παράστημά του, αλλὰ ακουμπώντας σὲ ραβδί.Ο  μαθητὴς και  βιογράφος του Μάρκος, όταν επέστρεψε μετὰ απὸ ένα ταξίδι του στὴν Θεσσαλονίκη, βρήκε τον ν Άγιο υγιέστατο και με το  πρόσωπό του ροδοκόκκινο.
Στην απορία του ο Άγιος Πορφύριος του απάντησε, χαμογελώντας:
« Μην απορείς, ἀδελφὲ Μάρκε, πού μὲ βρήκες υγιή καὶ εύρωστο, αλλά μάθε τὴν αιτία τής αποκατάστασης τής υγείας μου, καὶ τότε νὰ υπερθαυμάσεις τὴν ανείπωτη φιλανθρωπία τουΧριστοῦ. Πώς δηλαδὴ εκείνα γιὰ τὰ ὁποία έχουν χάσει κάθε ἐλπίδα οι άνθρωποι βρίσκουν θεραπεία κοντά  Του».
Καὶ ἐγὼ τὸν παρακαλούσα να  μου φανερώσει τὴν αιτία τής ίασής του καὶ πώς εξαφανίστηκε μία τέτοια πάθηση. Αυτὸς τότε μου  ἀποκρίθηκε:
«Πρὶν ἀπὸ σαράντα περίπου ημέρες, ενώ βρισκόμουν στην Αγρυπνία τῆς ἁγίας Κυριακῆς, μὲ έπιασε ένας φοβερὸς πόνος στὸ συκώτι καὶ μὴ μπορώντας να  υποφέρω τὸν πόνο, πηγα καὶ ξάπλωσα κοντὰ στὸ ῞Αγιο Κρανίο, καὶ ἀπὸ τὴν πολλὴ  οδύνη, έπεσα σὰν σὲ έκσταση. Καὶ βλέπω τὸν Σωτήρα καρφωμένο στὸν Σταυρὸ και τον ένα ἀπὸ τοὺς Ληστὲς κρεμασμένο μαζί Του σε άλλο σταυρὸ καὶ αρχίζω νὰ φωνάζω καὶ νὰ ψελλίζω τους λόγους τοῦ Ληστῆ· ῾῾μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθῃς ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου᾿᾿ (Λουκ. κγʹ 42).
Τότε αποκρίθηκε ο Σωτήρας καὶ λέει στὸν κρεμασμένο Ληστή:
῾῾Κατέβα ἀπὸ τὸν σταυρὸ και  σώσε εκείνον τὸν ξαπλωμένο, όπως ακριβώς σώθηκες καὶ σύ᾿᾿. Και  ο Ληστής, αφού κατέβηκε ἀπὸ τὸν σταυρό, με αγκάλιασε καὶ μὲ καταφίλησε και απλώνοντας τὸ δεξί του χέρι, με  ανασήκωσε, λέγοντας· ῾῾ἔλα πρὸς τὸν Σωτήρα᾿᾿.
Καὶ ἀμέσως, σηκώθηκα καὶ ἔτρεξα πρὸς Αὐτὸν καὶ Τὸν βλέπω νὰ ἔχει κατεβεῖ ἀπὸ τὸν Σταυρὸ καὶ νὰ μου λέγει· ῾῾πάρε αὐτὸ τὸ Ξύλο καὶ φύλαξέ το᾿᾿. Και  αφού πήρα τὸ ἴδιο Τίμιο Ξύλο καὶ τὸ βάσταξα, αμέσως ήλθα στὰ συγκαλά μου ἀπὸ τὴν ἔκσταση· και  από  εκείνη την ώρα πιὰ δὲν ξανααισθάνθηκα οδύνη,
ούτε τὸ σημάδι της αρρώστιας μου καν φαίνεται».

(*) Νέος Συναξαριστὴς τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ὑπὸ ῾Ιερομονάχου Μακαρίου
Σιμωνοπετρίτου, τ. Βʹ, ᾿Οκτώβριος, σελ. 162, ἐκδόσεις «῎Ινδικτος», ᾿Αθῆναι 2004.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: