Δεκαπενταύγουστος 2010 στην Παναγία Σουμελά στον Πόντο.(του Σεβ. Μητροπολίτου Προικοννήσου κ. ΙΩΣΗΦ)

Απόσπασμα από το άρθρο -Δεκαπενταύγουστος 2010

Καθώς το Βέρμιο στολίζεται ευπρέπεια πανηγυρισμού επί τη Κοιμήσει της Θεοτόκου, με επίκεντρο την υπό του Αποστόλου Λουκά του ιερωτάτου ιστορηθείσα σεπτή εικόνα της εκπατρισμένης Σουμελιώτισσας, το κατά Πόντον όρος Μελά, μετά εννιά δεκαετίες υψούται ξανά και λαμπρύνεται. Η δόξα της νοητής Σελήνης φωτίζει και πάλι τα κράκουρα του πολύπαθου Πόντου. «Της Σουμελάς η Παναϊα έχει ογδόντα σκάλας και τρανταπέντε σήμαντρα και δεκοχτώ καμπάνας, κι όταν λαλούν τα σήμαντρα λαλούν και τα καμπάνας», μυστικά πλέον, από τον ουρανό, όπου άχρι καιρού φυλάσσονται εν μεγάλη εκκωφαντική σιωπή, υποδεχόμενα ανήμερα του Δεκαπενταυγούστου του 2010 στο ερημωμένο Σέβασμα τον Πρώτο της Ορθοδοξίας, τον Ύπατο του Γένους, μαζί με τα περήφανα έκγονα της ξερριζωμένης Ποντικής Ρωμηοσύνης και άλλους από χώρες πολλές ευσεβόφρονες, για να λειτουργήσουν το μεγαλοπρεπές ερείπιο και να ψάλουν ξανά στη Μάννα του Αγαπητού το «Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε….».

Να το ακούσει ο Πρόδρομος από τον Βαζελώνα και ν’ αγαλλιάσει τω πνεύματι. Να το πάρει τ  ἀφτὶ τ’ Άη Γιώργη του Περιστερεώτα, να ξεπεζέψει από τ  ἄσπρο του φαρί, να πιάσει τον κεμεντζέ του, να στήσει γιορτάσι, να τραντάξουν τα παρχάρια από τη σέρρα και το κότσαρι, με κορυφαίο του χορού τον λεβέντη Άγιο Ευγένιο, το τρανόν παλληκαρόπον της Τραπεζούντος. Νάρθουνε οι Μεγάλοι Κομνηνοί, νάρθει ο Όσιος Χριστόφορος, να βάλουνε μετάνοια στην τρανέσσαν Παναΐαν, την Αθηνιώτισσα, την Δέσποινα του Πόντου.  Νάρθει ο δεσπότης ο Χρύσανθος, που «τα καημούς της ξενητείας έφααν την ψην τ’», να συγχοροστατήσει «εν ευλογία Κυρίου πολλή» σιμά στον Πατριάρχη του Γένους, να χαρούν και να γιομίσουν φως ιλαρόν τα ορφανά τους. Να πάρουν είδησι οι «Κλωστοί» και η παπαδοπούλα η Ταμάμα, ο κάθε Τορσούν/Κυριακός, η κάθε Γκιουλμπαχάρ/Σοφία, να κλάψουν μ’ αναφυλλητά λυτρωτικά, να κατεβούνε στις κρυψώνες της ψυχής τους, να κάμουν το σταυρό και τις μετάνοιες τους. Νάρθει ο άλλος Χρύσανθος, ο πρωτοψάλτης τ’ Άη Δημήτρη της Θεσσαλονίκης, να βροντήσει τρανόφωνα από δεξιά το «Πεποικιλμένη τη θεία δόξη», να ξεσηκώσει τους Αγγέλους, να μερακλώσει τους Αγίους, να ξεκουφάνει τον διάβολο. Να ψάλουν απ’ αριστερά κ’ οι Κακουλίδηδες το «Γυναίκα Σε θνητήν, αλλ’ υπερφυώς και Μητέρα Θεού ειδότες, Πανάμωμε»,  να γεμίσουν γλυκασμό οι κλεινοί Απόστολοι, και να σπεύσουν «πεφρικυΐαις  χερσί» να συστείλουν το Θεοδόχον και άγιον σώμα της γλυκοσωπαίνουσας Σουμελιώτισσας. Νάρθουν οι πολύμουσοι δάσκαλοι του «Φροντιστηρίου» να χαρούν την απαράμιλλη ομορφιά της ελληνικής λαλιάς στην ξέφρενη ποιητική πανδαισία της ιεράς ακολουθίας της Κοιμήσεως, να πλημμυρίζει τα βουβαμένα πολυθρήνητα χαλάσματα. Νάρθει ο Ψαθάς να ξαναδεί τη «Γη του Πόντου» του λουσμένη ξανά στα θεία μύρα της Παντοβασίλισσας, να πιεί  τενεδιό κρασί απ’ τη βαρέλα του παππού του και να σκαρώσει απ’ τη χαρά του καμμιά νόστιμη φάρσα στα γειτονόπουλα. Νάρθει ο Ιασωνίδης κι ο κάθε –ίδης και -ιάδης, ν’ ανάψουν ένα κερί στη μνήμη των γονέων τους, να φέρει ο Ιωαννίδης τα βιβλία του κτέρισμα ευλαβές στο αγιασμένο νεκροκρέβατο της Θεομήτορος. Νάρθει κι ο παραπονεμένος Καζαντζίδης με τον τρίτο Χρύσανθο, τον αηδονόφωνο τροβαδούρο, να τραγουδήσουν απολείτουργα με πάθος τα ακριτικά του Διγενή, να λαλήσουν το «σην Παναΐαν Σουμελάν έχει πολλά τουντζούνας, εκεί θα εφτάμε την χαράν με ζίπκας και ζουπούνας», να μοσχοβολήσουν τα «τουντζούνας», ν’ ανθίσ’ η Ρωμηοσύνη, να φέρει κι

άλλο!…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: