᾿Απὸ τὸν Θαυμαστὸ Βίο τοῦ ῾Οσίου ᾿Ιωακεὶμ τοῦ ᾿Ιθακησίου* τοῦ ἐπιλεγομένου «Παπουλάκη» († 2.3.1868)

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ τοῦ Κωνσταντίνου Παξινοῦ στὸ χωριὸ Λεύκη ἦταν ἄπιστος, εἰρωνευόταν τὸν Παπουλάκη καὶ τὸν ἀποκαλοῦσε «ψευτομετάνη».
Κάποτε τὸν βρῆκε μιὰ ἀρρώστια, ὅπου ἀδυνάτιζε συνεχῶς καὶ δὲν μποροῦσε νὰ περπατήσει. Τὴν πῆραν οἱ δικοί του καὶ τὸν πῆγαν στὴν Πάτρα στοὺς γιατρούς. Αὐτοὶ τοὺς ἀνακοίνωσαν ὅτι δὲν τοῦ βρίσκουν τίποτε. ῎Ετσι τὸν ἔφεραν πίσω στὸ Θιάκι (᾿Ιθάκη) γιὰ νὰ πεθάνει…
Τὰ παιδιά του ἔτρεξαν στὸν Παπουλάκη καὶ μὲ δάκρυα ζήτησαν τὴ βοήθειά του. Τὰ λυπήθηκε καὶ πῆγε στὸ σπίτι
τους. Ρώτησε τὸν ἄρρωστο τί ἔχει καὶ αὐτὸς ἀπάντησε ὅτι εἶναι ἄρρωστος καὶ οἱ γιατροὶ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν
κάνουν καλά.
Τότε τοῦ λέγει· «῎Ας δῶ κι ἐγὼ ὁ ψευτομετάνης»! Τὸν σταύρωσε μὲ τὸ σταυρὸ ποὺ κρατοῦσε καὶ σὲ λίγες μέρες
ὁ ἄρρωστος ἔγινε ἐντελῶς καλά. ῞Οταν ἔφυγε τοῦ εἶπε: «Ποτέ σου νὰ μὴν κατηγορεῖς κανέναν ἄνθρωπο»!
ΚΑΠΟΙΟΣ παντρεμένος στὸ χωριὸ ᾿Ανωγὴ εἶχε παράνομες σχέσεις μὲ μιὰ γυναίκα. ῞Οταν ἡ σύζυγος τοὺς ὑποψιάστηκε, ἀποφάσισε νὰ τοὺς σκοτώσει στὸ κρυφὸ μέρος ποὺ συναντιόνταν, ρίχνοντας πάνω τους μέγα λίθο.
Φυσικὰ δὲν εἶχε ἐκμυστηρευτεῖ σὲ κανέναν τὸ σχέδιό της.
Λίγο πρὶν ἐκτελέσει τὴν ἀπονενοημένη αὐτὴ πράξη, ἐμφανίστηκε ἀναπάντεχα μπροστά της ὁ ἅγιος Παπουλάκης, ὁ ὁποῖος τὴν σταμάτησε λέγοντας· «Σταμάτα ἀμέσως, παιδάκι μου, καὶ γύρισε στὸ σπίτι σου. ᾿Εσὺ θὰ πᾶς στὸν παράδεισο κι αὐτὸς στὴν κόλαση, ἄν μείνει ἀνετανόητος. Κάνε λίγη ὑπομονὴ ἀκόμα, ἐσὺ θὰ εἶσαι ἡ κερδισμένη…».
Αὐτὰ τὰ λόγια ἔφεραν κατάνυξη στὴν ψυχὴ τῆς παρ᾿ ὀλίγον συζυγοκτόνου, εὐχαριστώντας τὸν ῞Οσιο ποὺ τὴν ἔσωσε ἀπ᾿ αὐτὴν τὴν φοβερὴ παγίδα τοῦ διαβόλου.
Ο ΣΠΥΡΟΣ Πάλμος (Χαραμῆς) ἀπὸ τὸ Μεγανήσι, εἶχε πάει στὸ Θιάκι μὲ τοὺς συγγενεῖς του νὰ στεφανωθεῖ τὴν Αἰκατερίνη Παξινοῦ ἀπὸ τὴ Λεύκη. Στὸ δρόμο συνάντησαν τὸν Παπουλάκη, ὁ ὁποῖος τοὺς εἶπε νὰ πᾶνε νὰ στεφανώσουν καὶ ἀμέσως νὰ φύγουν, γιατὶ τοὺς περιμένει μεγάλο κακὸ ἄν ἀργήσουν.
Αὐτοὶ δὲν ἔδωσαν σημασία, σκόρπισαν στὰ γύρω χωριά, πῆγαν στοὺς συγγενεῖς τους κι ἄλλοι διασκέδαζαν ὥς τὸ πρωΐ. ᾿Εκεῖνο ὅμως τὸ πρωΐ ἔπιασε μεγάλη φουρτούνα καὶ κράτησε εἴκοσι μέρες, ὅπου ὁ Χαραμῆς ξόδεψε ὅλη του τὴν προίκα γιὰ νὰ τρέφει τοὺς συγγενεῖς του.

(*) Κωνσταντίνου Π. Κανέλλου, ῾Ο ῞Οσιος ᾿Ιωακεὶμ ὁ ᾿Ιθακήσιος, 1786-1868, σελ. 97-98, β´ ἔκδ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: