Τα 23 τάγματα των τελωνίων και ο τελωνισμός της ψυχής

  1. image-large6 Τα 23 Τελώνια είναι 23 έλεγχοι που υφίσταται η ψυχή του ανθρώπου μετά το θάνατό του για συγκεκριμένα αμαρτήματα. Σε κάθε έλεγχο εξετάζετε η ψυχή για ένα συγκεκριμένο αμάρτημα. Αν δεν έχει υποπέσει σ’ αυτό το αμάρτημα προχωρά στο επόμενο τελώνιο και αν κατορθώσει και περάσει και το εικοστό τρίτο τελώνιο φτάνει μπροστά στην Πύλη του Παραδείσου. Αν όμως έχει υποπέσει σ’ αυτό το αμάρτημα, τότε τα τελώνια αυτού του ελέγχου την αρπάζουν και την οδηγούν στο σκοτεινό Άδη, όπου περιμένει την Τελική Κρίση στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, για να οδηγηθεί τελικά στην Κόλαση.

1. το τελωνιο της κακολογιας

2. το τελωνιο της υβρης

 3. το τελωνιο του φθονου

4. το τελωνιο του ψεματος

5. το τελωνιο του θυμου και της οργης

6. το τελωνιο της υπερηφανιας

7. το τελωνιο της βλασφημιας

8. το τελωνιο της φλυαριας και της ανοησιας

9. το τελωνιο του τοκου και του δολου

10. το τελωνιο της τεμπελιας και του υπνου

 11. το τελωνιο της φιλαργυριας

12. το τελωνιο της μεθης

13. το τελωνιο της μνησικακιας

14. το τελωνιοτης μαγειας και της μαντειας

 15. το τελωνειο της λαιμαργιας

16. το τελωνειο της ειδωλολατρειας

 17. το τελωνειο της ομοφυλοφιλιας

18. το τελωνειο της φιλαρεσκειας

19. το τελωνιο της μοιχειας

20. το τελωνειο του φονου

21. το τελωνιο της κλεψιας

22. το τελωνιο της πορνειας

23. το τελωνιο της ασπλαχνιας.

 Ας δουμε αναλυτικα πως περιγραφεται ο δρομος για την Πυλη του Παραδεισου μεσα απο την οπτασιου του μοναχου Γρηγοριου… Φοβερά οπτασία την οποία είδε ένας μοναχός ονομαζόμενος Γρηγόριος, ο οποίος για ένα διάστημα ήταν μαθητής του Αγίου Βασιλείου του νέου επί Βασιλέως Λέοντος σοφού κατά τον 9ον αιώνα. Ο Άγιος Βασίλειος ο νέος ήταν πνευματικός Πατέρας του οσίου Γρηγορίου, ο οποίος είχε επίσης πολλά άλλα πνευματικά τέκνα μεταξύ των οποίων ήταν και μια ευλαβέστατη γυναίκα ονομαζόμενη Θεοδώρα η οποία υπηρετούσε τον Άγιο Βασίλειο σε όλη της τη ζωή. Έφθασε δε ο καιρός του θανάτου της και απέθανεν εντός ολίγων ημερών. Εγώ δε (ο Γρηγόριος) ευρισκόμενος σε απορία ζητούσα να μάθω και ενοχλούσα τον Άγιο για να μου ειπή εάν εσώθη η Θεοδώρα και που ευρίσκεται. Ο Άγιος Βασίλειος μετά τις πολλές μου ενοχλήσεις, μου είπεν: «Τέκνον μου Γρηγόριε αύτη τη νύχτα πορεύομαι πρός την Θεοδώρα και έλθε και συ μαζί μού για να την ιδής.» Εγώ ασπάσθηκα την δεξιά του χείρα και πορεύθηκα να κοιμηθώ. Και γενόμενος σε έκσταση ευρέθηκα σε ένα ανηφορικό και στενό μέρος, και εκεί βλέπω ωραιότατα παλάτια εξαστράπτοντα και κτυπόντας την πόρτα παρουσιάσθηκαν δύο γυναίκες και μου λέγουν. Αυτά τα παλάτια είναι του πατρός Βασιλείου ο οποίος πριν από λίγο πέρασεν από εδώ και πήγε να ιδή την Θεοδώρα η οποία βρίσκεται εδώ. Ακούωντας δε η Θεοδώρα το όνομα της, έτρεξε στην πόρτα, μ’ ενηγκαλίσθη και μου λέγει: «Ώ! τέκνον μου Γρηγόριε! Πως ήλθες εδώ; Μήπως απέθανες και ήρθες εδώ;» Εγώ της αποκρίθηκα: «Δεν απέθανα αλλά ευρίσκομαι ακόμη στο σώμα μου στον μάταιο εκείνο κόσμο. Οι ευχές όμως του πνευματικού μας Πατρός Βασιλείου με έφεραν εδώ να σε δω όπου πολύ επιθυμούσα και τον ενοχλούσα κάθε ημέρα για να μάθω πού ευρίσκεσαι, και εάν εσώθης. Και σε παρακαλώ να μου πής πέρι του χωρισμού της ψυχής από το σώμα, πόσους πόνους έχει και πως επέρασες από τα φοβερά τελώνια του αέρος, και τις εξετάσεις των πονηρών δαιμόνων. Διότι κι εγω μέλλω εντός ολίγου και κάθε άνθρωπος στο τέλος της ζωής του να διέλθωμεν.» Και απεκρίθη η Θεοδώρα και του λέγει: «Ώ! τέκνον μου Γρηγόριε πως θα σου διηγηθώ τον φόβο και τον τρόμον εκείνης της ώρας του χωρισμού της ψυχής από του σώματος; Πως θα σου εξηγήσω τους πόνους και τις οδύνες του χωρισμού της ψυχής; Σου παριστάνω τέκνο μου να τεθή άνθρωπος γυμνός επάνω σε κάρβουνα και να διαλύεται εώς ότου εξέλθη η ψυχή του. Τόσον δριμείς και ανυπόφοροι είναι οι πόνοι του χωρισμού της ψυχής του αμαρτωλού όπως εγώ, του δε δίκαιου τέκνον μου Γρηγόριε δεν γνωρίζω.» Όταν βρισκόμουν στο κρεβάτι μου και ψυχομαχούσα έβλεπα γύρω μου τα πονηρά πνεύματα των δαιμόνων, άλλους μεν σαν μαύρους σκύλους, και εγαύγιζαν, άλλους δε σαν ταύρους μουγκρίζοντας και λυσσόντας στρέφοντας τα άγρια και άσχημα πρόσωπα τους κατ’ απάνω μου και με φοβέριζαν. Εγώ δε έστρεφα τα μάτια μου σε άλλο μέρος για να μην βλέπω την άσχημη μορφή τους και τον θόρυβο που έκαναν, αλλά ήταν αδύνατο, τέκνο μου Γρηγόριε να αποφύγω. Και ενώ ήμουν σε τόσην στεναχώρια βλέπω ξαφνικά δύο νέους αστραπόμορφους με χρυσά μαλλιά, και στάθηκαν στα δεξιά του κρεβατιού μου, και ο ένας απ’ αυτούς άρχισε να φοβερίζη τους φοβερούς εκείνους δαίμονες λέγοντας: «Φύγετε παμμίαροι και αγριοπρόσωποι διότι δεν έχετε να κερδήσετε τίποτε α’ αυτή την ψυχή.» Αυτοί δε έφεραν τις αμαρτίες μου όσας εποίησα από τα νιάτα μου, είτε σε λόγια, είτε σε πράξεις και εφώναζαν όλα τ’ αμαρτήματα μου ακόμη και όσα δεν έπραξα. Εγώ δε με φόβω και τρόμω επρόσμενα το θάνατο και εξαιφνής ήλθεν ο θάνατος σαν ένας νέος χονδρός και οργισμένος, σαν λιοντάρι, φορτωμένος διάφορα εργαλεία και είπαν σ’ αυτόν οι Άγγελοι· λύσαι τις αρθρώσεις του σώματος και μην της δώσης πολλούς πόνους διότι τ’ αμαρτήματα της είναι λίγα· τότε άρχισεν από τα πόδια και έλυε τις αρθρώσεις του σώματος μου, και τότε αισθανόμουν οτι νεκρωνόταν το σώμα μου, και τελικά ο τύρρανος εκείνος γέμισε ένα ποτήρι με πικρό περιεχόμενο, μου το πότισε και ευθής εξήλθεν η ψυχή μου από το σώμα μου, τότε την παράλαβαν οι δύο Άγγελοι και εγώ θαύμαζα για τα γινόμενα, διότι δεν ήξερα ότι συμβαίνουν αυτά στον καιρό του θανάτου στον ταλαίπωρο άνθρωπον. Και οι Άγγελοι εξέταζαν τα καλά έργα που έκαμα στη ζωή μου, αν νήστευσα, αν πήγαινα εκκλησία και αν στεκόμουν με φόβο Θεού, αν τάϊσα τους πεινώντες, αν επισκέφθηκα ασθενείς, αν δεχόμουν ξένους στο σπίτι μου, αν έδωκα το καλό παράδειγμα στους άλλους, αν υπέμεινα βρισιές, αν απέφευγα όρκους, αν δεν βλασφημούσα, αν δεν καλλοπιζόμουν, και πολλά άλλα, τα εζύγισαν αυτά με τις αμαρτίες μου οι δε δαίμονες έτριζαν τα δόντια τους σε μένα και ορμούσαν να με αρπάξουν από τα χέρια των Αγγέλων, και να με ρίξουν στον άχαρον Άδην. Ξαφνικά ήλθεν ο πνευματικός μου Πατέρας Βασίλειος και είπε προς τους Αγγέλους: Κύριοι μου επειδή αυτή η ψυχή με υπηρέτησεν στη ζωή μου, παρακάλεσα τον Κύριον να την συγχωρέση και να τη σώση από τα χέρια των δαιμόνων, και οι Άγγελοι πετώντας αμέσως ανεβαίναμεν στον ουρανό ανατολικά, και ανεβαίνοντας συναντήσαμεν:

1. Το τελώνιο της καταλαλιάς

Εδώ υπήρχε μιά σύναξις μαύρων, και μας σταμάτησαν, και λυσσόντας σαν σκύλλοι ζητούσαν να με αρπάξουν από τα χέρια των Αγγέλων. Και μάρτυς μου ο Κύριος τέκνον μου Γρηγόριε, μου εφανέρωσαν όσους κατέκρινα στη ζωή μου και όχι μόνο τ’ αληθινά αλλά με συκοφαντούσαν και έλεγαν πολλά ψέματα εναντίων μου. Οι δε Άγγελοι καταφρονήσαντες αυτούς, και πετώντας τις πτέρυγες τους ανεβαίναμεν στον ουρανό.

2. Τελώνιο της ύβρεως .

Και ανεβαίνοντας λίγο συνατήσαμε το τελώνιο της ύβρεως, και εδώ πολυαγωνιζόμενοι οι Άγγελοι, με τις ευχές του Πατρός μας Βασιλείου, αναχωρίσαμεν και συνομιλούντες οι Άγγελοι έλεγαν· αληθινά μεγάλην ωφέλειαν βρήκε αυτή η ψυχή από τον Άγιον Βασίλειον.

3. Τελώνιον του φθόνου.

 Και ανεβαίνοντας εφθάσαμεν στο τελώνιο του φθόνου, και μη έχοντας τίποτα οι δαίμονες εναντίων μου επεράσαμεν ανενόχλητοι· αν και έτριζαν τα δόντια τους, οι αγριοπρόσωποι εκείνοι μαύροι να με αρπάξουν από τα χέρια των Αγγέλων· και έτσι περάσαμε το τελώνιο τούτο.

4. Τελώνιον του ψεύδους .

Και ανεβαίνοντας, σε πολύ ύψος φθάσαμεν στο τελώνιο του ψεύδους όπου εκεί πολύ πλήθος δαιμόνων με άσχημα πρόσωπα έτρεχαν κατ’ απάνω μου, κραυγάζοντας και λυσσόντας έφεραν πολλές αποδείξεις, και είχαν γραμμένα πολλές ανόητες λέξεις που έλεγα στην παιδική μου ηλικία μέχρι και τα πρόσωπα που τα έλεγα και ζητούσαν απολογία από τους Αγγέλους. Και οι Άγγελοι πληρώσαντες από τα του Αγίου Βασιλείου αναχωρήσαμεν.

5. Το τελώνιο του θυμού και της οργής

Και ανεβαίνοντας εφθάσαμεν στο τελώνιο του θυμού και της οργής, όπου εκεί πλήθος μαύρων λυσσόντας σαν σκύλλοι δάγκωναν ο ένας τον άλλον και κατατρώγονταν αναμεταξύ τους και σαν αγριόχοιροι ορμόντας εναντίων μου, έκαμναν τα σχήματα και τα καμώματα που έκανα όταν θυμονόμουν και όταν εκρατούσα έχθρα και μνησικάκουν με κανένα· και εδώ πληρώνοντας από τα του Αγίου Βασιλείου αναχωρήσαμεν.

6. Τελώνιον υπερηφάνειας Και ανεβαίνοντας λίγον οι Άγγελοι εφθάσαμεν στο τελώνιο της υπερηφάνειας και ψάχνοντας πολλά οι δαίμονες δεν βρήκαν τίποτα να με κατηγορήσουν διότι ήμουν φτωχή και περνώντας ανενόχλητοι φθάσαμεν στο τελώνιο της βλασφημίας.

7. Τελώνιον της βλασφημίας Και ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιο της βλασφημίας, και αμέσως όταν μας είδαν οι δαίμονες έτρεξαν κατ’ απάνω μας τρίζοντας τα δόντια και βλασφημούντες, εγώ έτρεμα από τον φόβο μου και μου έλεγαν οτι βλασφήμησα τρείς φορές στη νεότητα μου· οι δε Άγγελοι εφεραν απόδειξη οτι εξομολογήθηκα και αναχωρήσαμεν αφήνοντας τους δαίμονες άπρακτους.

 8. Τελώνιον της φλυαρίας και αστειολογίας

Και ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιον της αστειολογίας και φλυαρίας και ζητούσαν οι δαίμονες να δώσω απολογίαν για τα αισχρόλογα, τις αστειολογίες και άσεμνα τραγούδια που έλεγα στη νεότητα μου και απορούσα πως τα θυμούνταν, ενώ εγώ από την πολυκαιρία τα ξέχασα· και πληρώνοντας οι Άγγελοι ανεχωρήσαμεν.

9. Τελώνιον του τόκου και δόλου .

Και ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιο του τόκου και του δόλου που εξετάζει τους τοκογλύφους και δόλιους, και χωρίς να βρουν τίποτα οι δαίμονες να αποδείξουν αναχωρήσαμεν.

10. Τελώνιον της οκνηρίας και του ύπνου

Και ανεβαίνοντας φθάσαμε στο τελώνιο της οκνηρίας όπου οι δαίμονες με εξέτασαν αν κοιμώμουν πολύ και βαριόμουν να σηκωθώ να προσευχηθώ ή να πάω στην εκκλησία ή αν μπορούσα να κάμω κανένα καλό και αμελούσα· και χωρίς να βρούν τίποτα αναχωρήσαμεν ανενόχλητοι.

11. Τελώνιον της φιλαργυρίας .

Και ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιο της φυλαργυρίας στο οποίο υπήρχε πολύ σκοτάδι και ομίχλη· και εξετάζοντας οι δαίμονες και αφού δεν βρήκαν τίποτα επειδή ήμουν φτωχή, φύγαμεν ανενόχλητοι.

12. Τελώνιον της μέθης .

Και ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιο της μέθης, και ορμόντας οι δαίμονες σαν λύκοι αρπακτικοί κατ’ απάνω μας, εξέταζαν το κρασί που ήπια σ’ όλη μου τη ζωή· και με κατηγορούσαν οτι στο τάδε σπίτι ήπιες τόσα ποτήρια, στον τάδε γάμον εμέθυσες και όσα μου έλεγαν ήσαν αληθινά· και πληρώνοντας οι Άγγελοι αναχωρήσαμεν και ανεβαίνοντας οι Άγγελοι έλεγαν αναμεταξύ τους: «Μεγάλον κίνδυνον έχει η ψυχή εώς ότου περάσει τα ακάθαρτα τελώνια του αέρος», και εγώ τους λέγω: «Ναι κύριοι μου, και νομίζω πως κανείς από τους ζωντανούς ανθρώπους δεν θα γνωρίζη το τι συμβαίνει μετά τον χωρισμό της ψυχής από τους δαίμονες του αέρος, και αλλοίμονο στους αμελείς το τι τους περιμένει.», και οι Άγγελοι αποκρίθηκαν και είπαν: «Οι αγίες Γραφές αναλαμβάνουν όλα αυτά, αλλά οι ταλαίπωροι ανθρώποι σκοτεισμένοι από την πολυτέλεια, τροφές και ηδονές του κόσμου, τυφλόνονται και δεν πιστεύουν οτι θα πεθάνουν και δεν φροντίζουν να κάμνουν καλά έργα για την ψυχή τους· και αλλοίμονο στους αμελείς διότι τους αρπάζουν οι δαίμονες και τους ρίπτουν στον σκοτεινόν Άδην μέχρι της κρίσεως οπότε θα δικασθούν και θα απολάβη ο κάθε ένας οτι έπραξε.»

 13. Τελώνιον της μνησικακίας .

Και ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιο της μνησικακίας που εξετάζει αυτούς που έχουν έχθρα, και δεν συγχωρούν τους αδελφούς τους. Και ορμόντας οι δαίμονες κατ’ απάνω μου, εξέταζαν τα κατάστιχα τους, να βρούν κανένα πταίσιμο να με αρπάξουν· και χωρίς να βρούν φώναξαν σαν λυσσασμένα σκυλιά οτι ξεχάσαμεν να τα γράψουμεν, και αναχωρήσαμεν ανεβαίνοντας, και ρώτησα τους Αγγέλους πως γνωρίζουν οι δαίμονες τις αμαρτίες των ανρθώπων, και μου αποκρίθηκαν οι Άγγελοι: «Δεν γνωρίζεις, οτι μετά το βάπτισμα κάθε χριστιανός λαμβάνει έναν Άγγελο σαν φύλακα να τον φυλάει, και να τον οδηγή στο καλό, και να γράφη τα καλά του έργα· ομοίως δε τον ακολουθή και ένας διάβολος και γράφη τις κακές του πράξεις, και τις αναγγέλλει στο κάθε τελώνιο που ανήκει η αμαρτία και γι’ αυτό γνωρίζουν οι δαίμονες, και όταν η ψυχή χωρίση από τοσώμα και ανέρχεται στους ουρανούς την εξετάζουν δαίμονες σε κάθε τελώνιο και τούτο γίνεται στους ορθόδοξους χριστιανούς μόνο, στους δε απίστους και ασεβείς δεν υπάρχει καμιά εξέτασις.»

 14. Τελώνιον της μαγείας και γοητείας.

 Ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιο της μαγείας και γοητείας. Εδώ οι δαίμονες ήσαν σαν άγρια ζώα· άλλοι είχαν μορφή σκύλλου, άλλοι σαν βόδια, άλλοι σαν φίδια, με άσχημη μορφή, αλλά με θείαν χάρην όταν με εξέτασαν δεν βρήκαν τίποτα, και ανεβαίνοντας ρώτησα τους Άγγελους με τι τρόπον μπορούν να σβήσουν από τα κατάστιχα των δαιμόνων τα αμαρτήματα των ανθρώπων, και οι Άγγελοι μου αποκρίθησαν: «Συγχωρούνται τα αμαρτήματα οταν ο άνθρωπος μετανοήση και εξομολογηθή στον πνευματικόν και κάμη τον κανόνα που του έβαλεν τότε εξαλείφονται τα αμαρτήματα από τα κατάστιχα των δαιμόνων· και λυσσώντας οι δαίμονες τους πολεμούν για να τους ρίψουν σε νέα αμαρτήματα. Γι’ αυτό η εξομολόγηση και η μετάνοια γίνονται αιτίες να συγχωρηθούν οι ανθρώποι και να περάσουν ελεύθερα τα εναέρια τελώνια. Αλλά πολλοί ανθρώποι λέγουν οτι τα εξομολογούνται στον Θεό· και άλλοι πάλι ζητούν να εύρουν πνευματικόν συγκαταβατικόν για να αποφύγουν τον κανόνα· Αλλά αυτή δεν είναι μετάνοια αλλά πονηρία και ο Θεός ου μυκτηρίζεται. Και όπως στην ασθένεια του σώματος εκλέγουμεν τον καλύτερον ιατρόν, έτσι πολύ περισσότερον στην ασθένεια της αθάνατης ψυχής να εκλέγουμε τον θεοφοβούμενον και αυστηρόν πνευματικό, και να τον έχει κανείς μέχρι τέλους της ζωής· αλλιώς πλανούνται οι ανθρώποι και δεν μπορούν να περάσουν τα τελώνια του αέρος.»

15. Τελώνιον της γαστριμαργίας και πολυφαγίας .

Αυτά καθώς μου έλεγαν φθάσαμε στο τελώνιο της γαστριμαργίας και πολυφαγίας, όπου οι δαίμονες ήσαν πολύ χονδροί σαν τους χοίρους, δυνατοί και άγριοι, και έτρεξαν κατ’ απάνω μου, γαυγίζοντας, και μου φανέρωσαν τις πολυφαγίες που έκαμνα απο μικρήν ηλικία μέχρι που γέρασα, και οτι δεν νήστευα Τετάρτη και Παρασκευή μέχρι και τις 40στάς χωρίς εγκράτεια· και οι Άγγελοι φέρνοντας τα καλά μου έργα για πληρωμή αναχωρήσαμεν.

16. Τελώνιο της ειδωλολατρίας .

Και φθάσαμεν στο τελώνιο της ειδωλολατρίας και διαφόρων αιρέσεων, και χωρίς να βρούν τίποτα οι δαίμονες αναχωρίσαμεν.

17. Τελώνιον της αρσενοκοιτίας .

Και ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιο της αρσενοκοιτίας· και ο πρώτος αυτών καθόταν σαν φοβερός δράκωνταςαλλάσωντας μορφές πότε σαν αγριόχοιρος, πότε σαν ποντικός, πότε σαν θηριόψαρο και τριγύρω αυτού βρώμα και ανυπόφορη δυσσωδία και επλάγιαζε ασχημονώντας. Και επειδή δεν βρήκε τίποτα εναντίων μου, αναχωρήσαμεν, και μου έλεγαν οι Άγγελοι οτι πολλοί φθάνουν μέχρι εδώ ανεμπόδιστα, και για την αισχρήν αυτήν πράξιν, καταγκρεμίζονται στον σκοτεινόν και άχαρον Άδην.

 18. Τελώνιον των χρωματοπροσώπων.

 Και μιλώντας φθάσαμεν στο τελώνιο το οποίον εξετάζει άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι καλλωπίζουν τα πρόσωπα τους με διάφορα χρώματα, και μυρωδικά και δεν ευχαριστούνται με το κάλλος που τους έδωσεν ο Θεός. Εγώ είχα χρωματισθή δυό φορές στη ζωή μου και οι δαίμονες εξέταζαν να με κρατήσουν οι Άγγελοι όμως επάλευαν με πολύν κόπον φέρνοντας τις καλές μου πράξεις, και κερδίζοντας αναχωρίσαμεν.

19. Τελώνιον της μοιχείας .

Ανεβαίνοντας φθάσαμεν στο τελώνιο της μοιχείας το οποίον εξετάζει τους μοίχους και μοιχαλίδας· δηλαδή τους παντρεμένους οι οποίοι πηγαίνουν σε ξένες γυναίκες και μολύνουν το στεφάνι τους. Επίσης εδώ στο τελώνιον αυτό εξετάζονται και οι παρά φύσιν πράξαντες με τις γυναίκες τους. Αλλά επειδή εγώ δεν είχα ευθύνη από αυτά αναχωρίσαμεν χωρίς πρόβλημα.

20. Τελώνιον του φόνου και της εκτρώσεως.

 Και ανεβαίνοντας φθάσαμεν στους τελωνάρχες του φόνου οι οποίοι εξετάζουν τους φονιάδες, μέχρι και τις γυναίκες που αποβάλλουν από την κοιλία τους βρέφη και μέχρι και αυτούς που αποφεύγουν την τεκνογονία· και από εδώ με την χάρην του Θεού αναχωρήσαμεν χωρίς πρόβλημα.

21. Τελώνιον της κλοπής .

Και ανεβαίνοντας λίγο φθάσαμεν στο τελώνιο της κλοπής που εξετάζει τους κλέφτες και εξετάζοντας με καλά οι δαίμονες δεν βρήκαν τίποτα και αναχωρίσαμεν ανεμπόδιστα.

22. Τελώνιον της πορνείας.

 Και ανεβαίνοντας πολύ ψηλά φθάσαμεν στην θύρα του Ουρανού, όπου βρίσκεται το τελώνιο το οποίον εξετάζει τους πόρνους. Ο αρχηγός τους καθώταν σε υψηλό θρόνο και φορούσεν φόρεμα ραντισμένο με αφρούς και αίματα κάθε ακαθαρσίας πλυμμηρισμένον, το οποίον έγινε αυτό από τις ακαθαρσίες της πορνείας. Και ωρμόντας οι δαίμονες κατ’ απάνω μου με εκατηγορούσαν και έλεγαν πολλά ψέματα, και ετόλμησαν να με αρπάξουν από τα χέρια των Αγγέλων και να με ρίψουν στον άχαρον Άδην. Οι δε Άγγελοι αντίλεγαν σ’ αυτούς, οτι είχα εξομολογηθή και παραίτησα από πολύν καιρόν αυτά. Και λέγοντας ψέματα οι δαίμονες έλεγαν οτι δεν τα εξομολογήθηκα ούτε κανόνα έλαβα από πνευματικόν, και οι Άγγελοι αναχώρησαν, τρίζοντας οι ακάθαρτοι δαίμονες τα δόντια τους. Και προχωρόντας μου λένε οι Άγγελοι οτι πολύ λίγοι περνούν από αυτό το τελώνιο. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έρχονται μέχρι εδώ πέφτουν στον σκοτεινόν και άχαρον Άδην. 23. Τελώνιον της ασπλαχνίας.

Και ανεβαίνοντας λίγο φθάσαμεν στο τελώνιο της ασπλαχνίας, το οποίο εξετάζη τους σκληρόκαρδους και ανελεήμονες και εξετάζοντας με οι δαίμονες και χωρίς να με βρουν άσπλαχνη διότι ελεούσα τους φτωχούς, και καταντροπιασθέντες οι δαίμονες, αναχωρήσαμεν απ’ αυτούς. Η πύλη του Ουρανού. Και ανεβαίνοντας χαρούμενοι φθάσαμεν στην πύλη του Ουρανού, η οποία ακτινοβολούσε και έλαμπε σαν καθαρό χρυσάφι και είχεν υπερθαύμαστην ωραιότητα, που δεν μπορεί γλώσσα ανθρώπου να την διηγηθή. Ο θυρωρός, ήταν ενας αστραπόμορφος νέος με χρυσά μαλλιά και μας δέχθηκε χαρούμενος δοξάζωντας τον Θεόν διότι περάσαμε τα εναέρια τελώνια των δαιμόνων. Και περνώντας την πύλη του ουρανού είδαμεν πλήθος αστραπόμορφων νέων οι οποίοι ακτινοβολούσαν σαν τον ήλιο και χαίρονταν όλοι και ευφραίνονταν, για την σωτηρία μου· εμείς πορευθήκαμεν με αγαλλίαση και χαράν ανεκλάλητον για προσκύνησιν του αστραπόμορφου θρόνου του Θεού, και Σωρήρα Ημών Ιησού Χριστού. Και είδαμεν σύννεφα όχι σαν τα συνηθισμένα τα οποία παραμέριζαν για να περάσουμεν. Και είδαμεν άλλο σύννεφο λευκό και χρυσόμορφο από το οποίο εξέρχονταν αστραπές και παραμέρισε κι αυτό όπως τα άλλα και περνόντας αισθανθήκαμεν γλυκύτατην ευωδία από τον θρόνο του αοράτου Θεού. Και είδαμεν στο άμεσον ύψος αστραποβόλο τον θρόνο του Παντάνακτος Θεού. Εκεί είναι η χαρά των δικαίων και η Αιώνια αγαλλίαση. Κ’ είδαμεν εκεί πλήθος άπειρον αστραπόμορφων νέων, που φορούσαν πολύτιμα φορέματα με χρυσές ζώνες

Advertisements

18 Σχόλια

  1. Posted by Παναγιώτης on Φεβρουαρίου 2, 2010 at 5:28 μμ

    Δεν υπάρχουν λόγια ανθρώπινα για να περιγράψουμε το συγκλονιστικο αυτό ταξίδι… Σταθερή πίστη, διαρκής μετάνοια και αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπό μας είναι τα πνευματικά όπλα για να περάσουμε όλοι ανώδυνα αυτό το ταξίδι. Να παρακαλάμε και να προσευχόμαστε συνέχεια να έρθει πάνω μας Η Θεία Χάρη, η Θεία Πρόνοια και η Αγάπη του Πατέρα.. Μην απελπίζεστε γιατί ακόμα και η χειρότερες αμαρτίες όλες μαζεμένες είναι σα μια σταγόνα μπροστά στον Ωκεανό της Αγάπης του Θεού…

    Απάντηση

  2. Posted by βασίλης on Σεπτεμβρίου 12, 2010 at 10:37 πμ

    Αγάπη είναι το μυστικό ανεξάντλητη προς όλους και αυτούς που μας ενοχλούν να ευχόμστε για την σωτηρία τους και έτσι ο Θεός είναι υπωχρεωμένος να δώσει τη χάρη του. Μετάνοια και εξομολόγηση συχνή Θεία Κοινωνία αυτά σώζουν και δεν κοστίζουν τίποτα.

    Απάντηση

  3. Posted by Αντώνης on Οκτώβριος 16, 2010 at 1:51 πμ

    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ!
    Ο καλός Θεός μας έχει ετοιμάσει την κόλαση για να υποφέρουμε όλοι μαζί!
    Ο μόνος τρόπος για να μπει κανείς στον παράδεισο των «ολίγων και εκλεκτών»
    είναι να δέσει τα μάτια του με ένα μαντίλι και να βουλώσει τα αυτιά του με κερί ώστε να μην ενδίδει στους πειρασμούς που βλέπει και ακούει! (πράγμα αδύνατον)
    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ και επομένως θα καούμε όλοι στην κόλαση την οποία δεν δημιούργησα εγώ, εσείς, οι άλλοι, κανείς άνθρωπος αλλά ο… καλός Θεούλης για να μας βλέπει να τυραννιόμαστε και να σπάει πλάκα!
    Προφανώς γουστάρει να μας βλέπει να τον παρακαλάμε εδώ στην γη, αλλά πιο πολύ θα γουστάρει να τον παρακαλάμε κατά την διάρκεια του τελωνισμού της ψυχής που θα βλέπουμε πως είναι η κόλαση και τι μας περιμένει!
    Έχω χάσει την πίστη μου, δεν περιμένω από κανέναν να με σώσει διότι δεν υπήρχε ποτέ η παραμικρή πιθανότητα θα με σώσει κάποιος!
    Οι πόλεμοι, η φτώχεια , η ανέχεια και η πείνα που υπάρχει εν αφθονία στον πλανήτη, είναι λίγα από τα «καλά» που μας έδωσε απλόχερα ο «καλός» Θεούλης….
    Η πείνα και οι αρρώστιες στην Αφρική θερίζουν! Θύματα ? μικρά παιδάκια!
    Ο καλός Θεούλης μας αγαπάει…. (σκεφτείτε να μας μισούσε κιόλας) για αυτό μας χάρισε τα παραπάνω απλόχερα!
    Και αφού μας βασανίζει εδώ στην γη, έχει μεριμνήσει και για την μετά-θάνατον ζωή! Πήρε λοιπόν κάποιον αρχάγγελο του, ονόματι «Σαμαήλ» (γνωστός και ως Σατανάς) και του ανέθεσε την «διεύθυνση» τη κόλασης, θέτοντάς τον επικεφαλής!
    Όσες μετάνοιες και να κάνουμε, όσα μνημόσυνα, όσες εξομολογήσεις, όσους εκκλησιασμούς, όσες καλές πράξεις, ό,τι, ότι, ό,τι, ό,τι……………………………….
    Είναι ανούσιο και ανώφελο! Σαν να προσπαθείς να γκρεμίσεις τον Όλυμπο με… γροθιές !!!

    Για να κλείσω, θα παραθέσω τους στοίχους ενός τραγουδιού των αδερφών Κατσιμίχα με τίτλο : «Αν είσαι Θεός»

    Πόσα ποτάμια αίμα
    Πόσα ποτάμια δάκρυ
    Και πόσα παρακάλια θέλεις
    ακόμα από μας

    Τώρα που τρελαθήκαμε
    Και λύσσαξε η μπόρα
    Αν ήσουνα ποτέ εδώ πες μου
    που είσαι τώρα;

    Αν είσαι θεός
    Γιατί δεν μας λυπάσαι
    Αν είσαι θεός
    Γιατί δεν μας μιλάς

    Αν είσαι θεός
    Γιατί δεν μας θυμάσαι,
    γιατί γυρνάς την πλάτη,
    γιατί μας παρατάς

    Φτύνουνε τ’ όνομά σου
    Κατώτεροι θεοί
    Ουρλιάζουνε κατάρες
    γιατί σιωπάς εσύ

    Κρατούνε τις ζωές μας
    Του δαίμονα τα κτήνη
    Αν είμαστε παιδιά σου εμείς
    γιατί νικάν’ αυτοί;
    γιατί νικάν’ αυτοί;
    γιατί νικάν’ εκείνοι;

    Αν είσαι θεός
    Γιατί δεν μας λυπάσαι
    Αν είσαι θεός
    Γιατί δεν μας θυμάσαι,
    γιατί γυρνάς την πλάτη,
    γιατί μας παρατάς

    Αντώνης
    (ένας μελλοντικός άθεος)

    Απάντηση

    • μόνο και μόνο ότι υπάρχει η ανθρώπινη ύπαρξη και απο το τι είσαι δημιουργημένος αυτό λέει πολλά… μια ένωση 2 ανθρώπων και να δημιουργείται άνθρωπος με καρδια εγκέφαλο πόδια χέρια στομάχι…εσυ λές ότι δεν υπάρχει θεός απο τη στιγμή που λες ότι μας κοιταει και σπάει πλάκα και ότι κάνει πολλά εις βάρος μας άρα;; υπάρχει κάπου… άντε τρέξε να σώσεις τη ψυχή σου και εσύ και όλοι μας γιατί δεν υπάρχει άλλος λόγος που ο κύριος σε έφερε να ζήσεις κάποια χρόνια γιατι όλοι θα πεθάνουμε άρα; «Ματαιότης Ματαιοτήτω τα πάντα Ματαιότης» Το να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει θεός δεν σου χαρίζει κάτι περισσότερο γιατι κάποτε θα πεθάνεις είτε το πιστεύεις είτε όχι αυτή είναι η πραγματικότητα και τι γίνετε ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ αφού πεθάνεις;;; ΘΑ ΒΑΣΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΑΙΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ!!!

      Απάντηση

      • Posted by saddadsd on Μαρτίου 7, 2016 at 12:02 πμ

        συμφωνω μαζι σ φιλε μ αλλα προσπαθησε να μην σκεφτεσαι με το συμφερον

    • Posted by Αντρέας on Ιανουαρίου 14, 2013 at 9:16 μμ

      Ο Θεος δεν δημιουργησε την κολαση για να σκαει πλακα…
      Αντιθετως…την δημιουργησε για να τυμωρηθουν σε αυτην
      οι αμεταννοητοι…..ολοι οι αλλοι, ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ, θα σωθουν.
      Πως ; !!!….με την ειληκρηνη μετανοια-εξομολογηση -κοινωνια.
      Οτι κι αν κανουμε…ΑΝ μετανοιωσουμε με καρδιακη ειλικρηνια
      και το εξομολογηθουμε και κοινωνουμε τακτικα την θεια μεταληψη
      οτι τα τελωνεια τα περναμε με »το εξπρες» δηχως προβλημα…
      Αρα ..οσοι θελουν, θα σωθουν….οσοι ΔΥΣΤΑΖΟΥΝ στο να αποφασισουν
      και αντι να σκεπτονται το ΓΕΓΟΝΟΣ του να αποφασισουν συντομα να
      ΜΕΤΑΝΝΟΗΣΟΥΝ….και αναλώνουν το »ειναι τους» σε ενα σωρο περιττες
      θεωρεις θεωρειων….πολυ απλα αυτοι θα πανε στην κολαση, λογο δικης
      τους επιλογης , απο δυσταγμο στο να ερωτευθουν τον παραδεισο .!!!

      Απάντηση

  4. Posted by Αντώνης on Οκτώβριος 16, 2010 at 4:13 πμ

    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ!
    Ο καλός Θεός μας έχει ετοιμάσει την κόλαση για να υποφέρουμε όλοι μαζί!
    Ο μόνος τρόπος για να μπει κανείς στον παράδεισο των «ολίγων και εκλεκτών»
    είναι να δέσει τα μάτια του με ένα μαντίλι και να βουλώσει τα αυτιά του με κερί ώστε να μην ενδίδει στους πειρασμούς που βλέπει και ακούει! (πράγμα αδύνατον)
    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ και επομένως θα καούμε όλοι στην κόλαση την οποία δεν δημιούργησα εγώ, εσείς, οι άλλοι, κανείς άνθρωπος αλλά ο… καλός Θεούλης για να μας βλέπει να τυραννιόμαστε και να σπάει πλάκα!
    Προφανώς γουστάρει να μας βλέπει να τον παρακαλάμε εδώ στην γη, αλλά πιο πολύ θα γουστάρει να τον παρακαλάμε κατά την διάρκεια του τελωνισμού της ψυχής που θα βλέπουμε πως είναι η κόλαση και τι μας περιμένει!
    Έχω χάσει την πίστη μου, δεν περιμένω από κανέναν να με σώσει διότι δεν υπήρχε ποτέ η παραμικρή πιθανότητα θα με σώσει κάποιος!
    Οι πόλεμοι, η φτώχεια , η ανέχεια και η πείνα που υπάρχει εν αφθονία στον πλανήτη, είναι λίγα από τα «καλά» που μας έδωσε απλόχερα ο «καλός» Θεούλης….
    Η πείνα και οι αρρώστιες στην Αφρική θερίζουν! Θύματα ? μικρά παιδάκια!
    Ο καλός Θεούλης μας αγαπάει…. (σκεφτείτε να μας μισούσε κιόλας) για αυτό μας χάρισε τα παραπάνω απλόχερα!
    Και αφού μας βασανίζει εδώ στην γη, έχει μεριμνήσει και για την μετά-θάνατον ζωή! Πήρε λοιπόν κάποιον αρχάγγελο του, ονόματι «Σαμαήλ» (γνωστός και ως Σατανάς) και του ανέθεσε την «διεύθυνση» τη κόλασης, θέτοντάς τον επικεφαλής!
    Όσες μετάνοιες και να κάνουμε, όσα μνημόσυνα, όσες εξομολογήσεις, όσους εκκλησιασμούς, όσες καλές πράξεις, ό,τι, ότι, ό,τι, ό,τι……………………………….
    Είναι ανούσιο και ανώφελο! Σαν να προσπαθείς να γκρεμίσεις τον Όλυμπο με… γροθιές !!!

    Απάντηση

  5. Posted by Αντώνης on Οκτώβριος 16, 2010 at 4:19 πμ

    Σταματήστε να διαγράφετε τα post μου!
    ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ!!!
    Υπάρχει ελευθερία λόγου σ’ αυτήν την χώρα άραγε?

    Απάντηση

  6. Posted by Αντώνης on Οκτώβριος 16, 2010 at 5:35 πμ

    Σε ευχαριστώ πολύ εν Χριστώ αδελφέ μου, που μου σβήνεις τα post μου!

    Απάντηση

  7. Posted by Theognostos on Μαρτίου 4, 2011 at 5:15 πμ

    Ειρηνη Υμιν
    Αποκαλυψις Ιησου Χριστου ην εδωκεν αυτω ο Θεος.
    Ιδου ερχεται μετα των νεφελων, και οψεται πας οφθαλμος και οιτινες αυτον εκεντησαν και κοψονται επ’αυτον πασαι αι φυλαι της γης. Εγω ειμι το Α και το Ω λεγει Κυριος ο Θεος ο Ων και ο Ην και ο Ερχομενος ο Παντοκρατωρ.
    Εληλυθεν η ωρα.. Εφοσον μια χιλιετια ειναι ως εν ετος αραγε ποσο ειναι μια ωρα? Πρεπει να πλειρωθουν οι γραφες πρωτον. Εν αντιθεσει των ‘κυβερνωντων’, ο Κυριος Ιησους Χριστος οπως και καθε σωστος Χριστιανος και καθε σωστος Ελληνας, και καθε σωστος Ανθρωπος, και καθε σωστη κτισης, ολοι γνωριζουμε οτι καθε ψυχη ειναι ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ σημασιας, καθε ψυχη εχει δικαιωμα να σωθη, να αγαπηθει πραγματικα και οχι φαινομενικα. Γνωριζουμε οτι ο εικονικος κοσμος ειναι ενα ψευδος, γνωριζουμε οτι ο αρχιτεκτονας τα ακρα και οι αδελφοτητες τα ΄βρηκαν’ γνωριζουμε οτι ο μεσος ανθρωπος εχει ΕΞΑΠΑΤΗΘΕΙ και δεν εχει ιδεα τι ετοιμαζεται παρολο που το λενε οι γραφες, γνωριζουμε οτι ερχεται η ριξης και ολοι θα βλεπουν πλεον, γνωριζουμε οτι εχουμε τον ΔΥΝΑΤΟ και Αρχιερεα ΟΛΩΝ που ακομη και τωρα εαν ηθελε καθαριζαν τα παντα. Αλλα οχι. Πρεπει πρωτα να πληρωθουν οι γραφες. Γνωριζουμε οτι ο κοσμος εφτιαχθηκε απο τον ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ για τους ανθρωπους και οσες κτισεις επισης μαθουν να ΑΓΑΠΑΝΕ την ανθρωποτητα. Ειναι ντροπη να λενε καποιοι οπως βαλτοι των νεφελιμ και του κακου οτι ‘ο ανθρωπος δεν αξιζει να ζει’ οτι αυτοι μονο εχουν δικαιωματα, ναι εχουν ενεκα της πτωσης αλλα ηρθε ο Κυριος και τα διορθωσε και θα τελειωσει εν ολιγο ακομη καιρο με ολα. Γιατι τι εχουν διξει οι Νεφελιμ, τα τελωνεια στις χιλιετιες. Αγαπη- ΟΧΙ. Τιμιοκρατεια- ΟΧΙ. Δικαιουνη – ΟΧΙ. Πηρανε τις γυνακες των ανθρωπων, κανανε γεννητικη μηχανη, φαγανε και τρωνε σαρκες και ηπιανε και πινουν αιμα καθως και ζωικη ενεργεια των ανθρωπων,και εμεθυσαν τα ‘παιδια’ με μισος, φθονο, πονηρια, πορνεια, ξεχασμα αρχων, ψευδος, πολεμους, αρρωστιες, καταντια, νανομηχανες, δολοφονιες, κτλ, κτλ. που διδασκουν και στους ανθρωπους. Η ανθρωποτης απλως ακολουθει εν αγνια- γιατι Αραγε ο Κυριος ειναι και ο καλος ΠΟΙΜΗΝ! Διοτι η ανθρωποτης εχουν γινει προβατα, εχετε κανει το σπιτι του ΠΑΤΡΟΣ ενα χαλια σταυλο-οικο ανοχης. Ντροπη σας. Φωναζετε για την ανθρωποτητα. Αντι να βοηθησετε τον μικρο αδελφο. Τι εχετε να δειξετε. Αλλα ο Κυριος ακομη και τωρα διδασκει με τον διαχρονικο Λογο Του. Αγαπατε του εχθρους σας, κανετε καλο σε εκεινους που σας μισουν, εμενα εμισησαν πρωτα. Εφοσον οι ανθρωποι εχουν την δυνατοτητα να αγαπησουν να διωρθοθουν εσεις οι ‘κριτικοι’ Νεφελιμ, ‘τελωνια’ Μπαχομε, Μαλτσεχ, Βαλαχ, Νουρουνγ,Σαχερνεχ, κτλ κτλ γιατι οχι. Ακομη και τωρα και ΕΣΕΙΣ οπως και καθε κτισις μπορει να αναγνωρισει το καλο. Γυριστε Ολοι, Ανθρωποι και Νεφελιμ, σαν το ασωτο υιο και γαντζωθητε στο αρμα του Χριστου. Εκεινος γνωριζει πω να σηκωσει τους παντες ολες τις κτισεις. Εκεινος θα δωσει ΔΩΡΕΑΝ απο την πηγη τις ζωης. Εχετε ΠΙΣΤΙ! Αγαπη Πιστις Ελπιδα λοιπον.

    Ο καιρος γαρ εγγυς
    Λεγει ο μαρτυρων ταυτα
    Ναι ερχου Κυριε Ιησου

    Εν Αρχη Ην Ο Λογος

    Απάντηση

  8. Posted by Δημητρης on Μαρτίου 26, 2011 at 9:12 μμ

    ο πατερας μας αγαπαει και γιαυτο μας εχει αποκαλυψει οτι μας εχει αποκαλυψει και μας εχει δωσει το παντοδυναμο οπλο της εξομολογησης καθως και τον φυλακα αγγελο μας τον οποιο ομως απομακρυνουμαι χωρις να το καταλαβαινουμαι.Δειξε πιστη αναγνωριζε τα λαθη σου και ολα θα πανε καλα εχεις δικαιο οτι δεν ειναι ευκολα τα πραγματα για μας που ζουμαι σε μοια τοσο βρωμικη κοινωνια με τοσους πειρασμους γυρω μας και το ανχος να μας θεριζει για το τι θα κανουμαι πως θα το κανουμαι και γιατι δειξε δυναμη και ολα θα πανε καλα η ελπιδα πεθαινει τελευταια.Μην ξεχνας οτι ο Χριστος σταυρωθηκε για εμας δεν ειναι λιγο.

    Απάντηση

  9. Posted by Δημητρης on Μαρτίου 26, 2011 at 9:50 μμ

    H πιστη ειναι η μονη σωτηρια αιωναις τωρα το ευκολο ειναι η απιστια εμεις ομως θα διαλεξουμαι τον δυσκολο δρομο

    Απάντηση

  10. Posted by ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΝΤΟΕΣ on Νοέμβριος 20, 2011 at 2:10 μμ

    AΔΕΛΦΕ ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ; ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.Ο ΚΑΛΟΣ ΘΕΟΥΛΗΣ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΝ ΗΤΟΙΜΑΣΜΕΝΗ ΔΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΑΓΓΕΛΟΙΣ ΑΥΤΟΥ ΤΩΡΑ ΕΑΝ ΕΣΥ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΕΙΣ ΤΙΣ ΓΡΑΦΕΣ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΘΕΜΑ.ΑΝ ΠΕΙΝΑΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΝΑ ΦΑΝΕ ΠΟΥ ΤΑ ΘΕΛΕΙΣ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ,ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΞΕΒΟΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΤΑ ΑΠΛΥΤΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΦΟΡΑ ΤΟ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ , ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙΣ ΠΑΘΕΙ ΦΙΛΕ ΑΝΤΩΝΗ.ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΜΙΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΧΕΙ ;ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΜΑΤΑΙΟ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΞΑΝΑΨΑΞΕ ΚΑΙ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΑΡΝΗΣΕ ΕΙΘΕ Ο ΚΑΛΟΣ ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΕ ΕΥΛΟΓΕΙ

    Απάντηση

  11. Τα 23 Τελώνια είναι 23 έλεγχοι που υφίσταται η ψυχή του ανθρώπου μετά το θάνατό του για συγκεκριμένα αμαρτήματα. Σε κάθε έλεγχο εξετάζετε η ψυχή για ένα συγκεκριμένο αμάρτημα. Αν δεν έχει υποπέσει σ’ αυτό το αμάρτημα προχωρά στο επόμενο τελώνιο και αν κατορθώσει και περάσει και το εικοστό τρίτο τελώνιο φτάνει μπροστά στην Πύλη του Παραδείσου. Αν όμως έχει υποπέσει σ’ αυτό το αμάρτημα, τότε τα τελώνια αυτού του ελέγχου την αρπάζουν και την οδηγούν στο σκοτεινό Άδη, όπου περιμένει την Τελική Κρίση στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, για να οδηγηθεί τελικά στην Κόλαση.

    Απάντηση

  12. ειμαι 14 χρονων με λενε αποστολη !!!!εχω διαβασει πολλα πραγματα που αφορουν κολαση -παραδεισος ,βιους αγιων ,θεολογια και συγγραμματα . ο θεος ειναι αγαπη ,γιαυτο μας δημιουργησε ,εμεις πρεπει να αποδειξουμε μεσω των πραξεων μας οτι θα πηγαινουμε εκκλησια και θα εξομολογουμαστε ,μετανοια ,ταπεινοτητα ,!!!!!!!!! αυτη η ζωη ειναι προσωρινη και πρεπει να ζησουμε στην πραγματικοτητα διχως απολαυσεις και κοσμικη ζωη !!!!!!!!!!!! η αποψη μου

    φιλικα αποστολης απο πατρα 14 ετων!!!!!!!

    Απάντηση

  13. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΝΤΟΕΣ
    ΘΑ ΣΚΙΣΕΙΣ ΚΑΝΑ ΚΑΛΤΣΟΝ…

    Απάντηση

  14. Eleni
    Θα σπασεις κανα νυχι….

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: